Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads125_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 8

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads120_90_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 129

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads120_60_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 250

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads120_600_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 372

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads120_240_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 493

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads160_600_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 613

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads300_600_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 721

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads250_250_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 830

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads300_100_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 942

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads300_250_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 1054

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_video_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-video.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_posts_list has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-posts.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_login_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-login.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_google_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-google.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_widget_tabs has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-tabbed.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_flickr_photos has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-flickr.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_author_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-author.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; author_post_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-author.php on line 68

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_social_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-social.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_search has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-search.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_slider has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-slider.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; TIE_WeatherWidget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-weather.php on line 220

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_youtube_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-youtube.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_Latest_Tweets has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-twitter.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_timeline_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-timeline.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_facebook_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-facebook.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_categort_posts has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-category.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_news_pic has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-news-pic.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_text_html has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-text-html.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_feedburner_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-feedburner.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_soundcloud has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-soundcloud.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_author_custom has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-author-custom.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_Author_Bio has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-custom-author.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_authors_posts has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-authors-posts.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_comments_avatar has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-comments-avatar.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; arqam_lite_counter_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/functions/arqam-lite.php on line 734
بررسی و تفسیر رساله عبرانیان: بخش ۲ – فیض
شنبه , ۱۶ فروردین ۱۳۹۹
خانه / بررسی رساله عبرانیان / بررسی و تفسیر رساله عبرانیان: بخش ۲

بررسی و تفسیر رساله عبرانیان: بخش ۲

نگاه تاریخی به رساله عبرانیان

چرا تا به این اندازه کلیساها و ایمانداران مسیحی با رساله عبرانیان غریبه و نااشنا هستند؟ فیلیپ هیوز در کناب تفسیر رساله عبرانیان پاسخ میدهد که :« بخاطر این است که پیروان بیشماری از کلیساها رضایت داده اند به یک ایمان مصنوعی و دست ساخت و هر آنچه که از آن نشات بگیرد که در آن هیچ حکم و فرمانی نیست.»[۱] تاثیر الیهاتی عبرانیان در کلیسای مسیح و ایمانداران در طول تاریخ مسیحیت بی هیچ شک و تردید عظیم و شگفت انگیز بوده است. اگر شما بعنوان یک ایماندار مسیحی که در مطالعه کلام خدا مستمر بوده و نامه عبرانیان را خوانده باشید، بدون هیچ شک و تردید و بدون اینکه خودتان آگاه باشید، الهیات بیان شده در رساله و ایاتی چند در این رساله را حفظ هستید و به یاد خواهید آورد بدون اینکه خودتان بدانید که آن را از عبرانیان یاد گرفته اید! این اهمیت و الهیات بیان شده در این رساله از همان ابتدای تاریخ کلیسا به چشم میخورد.

در ابتدا و در آغاز کلیسای مسیح، نوشته عبرانیان در کلیسای شرق[۲] بعنوان نامه پولس رسول محسوب گشته بود و آن را  بعد از نامه رومیان پیدا میکنیم.[۳] اتفاقا جالب است که در بعضی از نسخه های بدست آمده که متعلق به حوالی ۲۰۰ بعد از میلاد میباشد ما عبرانیان ۱: ۱ تا ۹: ۱۶ و ۹: ۱۸ تا ۱۰: ۲۰ و ۱۰: ۲۲- ۳۰ و ۱۰: ۳۲ تا ۱۳: ۲۵ را میبینیم.[۴]  همانطور که قید شد در ابتدا و نسخه های اولیه این نامه را بنام نامه پولس رسول میدانستند( که بعدا دریافت شد که آنها فقط گمان میکردند که نامه پولس رسول است در حالی که ثابت میشود که نبوده است.) این نامه در همان ابتدا در میان پدران کلیسا در مقام و رتبه خاصی یاد میشد. و برای اولین بار توسط یکی از پدران کلیسا بنام کلمنت  روم ( ۳۰ – ۱۰۰ بعد از میلاد) در نامه ایی که او به کلیسای قرنتیان میفرستد میبینیم که ایاتی را از عبرانیان استفاده کرده است تاریخ نوشتار نامه کلمنت را تقریبا حوالی ۹۶ بعد از میلاد میدانند.[۵] هر چند این نامه در خصوص نویسنده آن توافقی نبود اما هرگز از حیث اینکه یک نوشته معتبر و مکشوف شده روحانی توسط روح القدس میباشد هیچ شک و تردیدی در آن نبوده است.

این نامه از همان ابتدا در میان کلیسای شرق که مرکز آن در کنستانتین نوپول( استانبول امروزی) بود بدون هیچ شک و تردید در میان نوشته های معتبر کلیسا تایید شد. از پدران کلیسا جاستین مارتر ( ۱۰۰- ۱۶۵ ) در نامه خود از عیسای مسیح بعنوان « رسول » یاد میکند که اشاره به عبرانیان ۳: ۱ دارد. حوالی ۱۳۰- ۱۴۰ بعد از میلاد شخصی بود بنام مارسیون که در پی جمع آوری کردن تمام نوشتجات موجود که بنام اناجیل و نامه هایی که در بین کلیساها مرسوم بود یک فهرست از کتابها و نامه های معتبر را تهیه نمود که به « کانون مارسیون » معروف است. مارسیون بینهایت بقولنا مو لای خشخاش میگذاشت و به همین سادگی نوشته ایی را در لیست معتبر مقدسه قرار نمیداد. هر چند کارشناسان باور دارند که سالها قبل از او یکی دیگر از پدران کلیسا بنام ایگناتوس ( ۵۰- ۱۰۸/۱۴۰ ) بعد از میلاد، این فهرست را تهیه کرده بود اما آن را در کنار هم و در یک کانون قرار نداده بود اما مارسیون آنها را بعنوان « کانون » قرار میدهد، و این کانون در سالهای ۱۸۰ بعد از میلاد مورد تایید کلیسای روم قرار میگیرد و در آنجا خوانده میشد. در این کانون مارسیون با دقت سیزده نامه پولس رسول جایی میگیرد اما رساله عبرانیان بدلیل عدم داشتن نام نویسنده وارد نگشت[۶]. البته مارسیون اشکالات زیادی در این خصوص بروز داد از جمله رد کردن تمامی نوشتجات عهد عتیق و باور به اینکه خدای عهد جدید با خدای عهد عتیق متفاوت است. و همچنین بعضی از نام های لقب داده شده به نامه ها را به دلخواه خود عوض میکرد.

در پایان قرن دوم بعد از میلاد( ۱۵۵- ۲۱۵ ) یکی دیگر از پدران کلیسا بنام کلمنت الکساندریه بارها در خصوص اینکه نویسنده عبرانیان یکی از رسولان مسیح بوده است یاد نموده است. توماس هییوت در تفسیر عبرانیان خود میگوید « ایسبیوس از جانب کلمنت چنین یاد میکند که او این رساله را از جانب پولس رسول به زبان عبرانی میدانسته و اینکه لوقا آن را به زبان یونانی ترجمه نموده است.»[۷] و همین کار را اوریجن انجام میدهد.( ۱۸۵ – ۲۵۳ ) اما برای اوریجن یک یقین صدرصد نبود که پولس رسول آن را نوشته باشد یا حتی سخنان او باشد اما باور داشت فکر موجود در این رساله بینهایت شبیه به فکر پولس رسول است و الهیات اوست. هر چند کلیسای شرق در همان اواسط قرن سوم آن را از پولس دانسته و آن را به همراه نامه های دیگر پولس رسول پس از نامه رومیان خود در مجموعه « کانون » خود قرار میدهد اما برای کلیسای غرب( روم) تا قرن چهارم طول کشید که در میان نوشتجات معتبر کتابمقدس شناخته شود. توماس هییوت در تفسیر عبرانیان خود میگوید که « آنچه که بعنوان نوشته های غرب میدانیم و تا آنجایی که میتوانیم با اطمینان اعلام کنیم که کلیسای غرب تا حوالی قرن چهارم میلادی عبرانیان را جزو مجموعه تایید شده کتابمقدس « کانون» ندانسته و حتی پس از اینکه آن را قبول کرد آن را پس از رساله های پولس رسول قرار داد، اینگونه مطمین نبودن کلیسای غرب را آشکارا بیان میکند.»[۸] و این با همت فراوان جروم ( ۳۴۰ – ۴۲۰ ) و آگوستین ( ۳۵۴- ۴۳۰ ) بود که نهایتا کلیسای غرب نیز این رساله را در مقام اینکه یکی از رسولان مسیح آن را نوشته است به رسمیت شناخت.[۹] و خود آگوستین به کرات از رساله عبرانیان در نوشته خود « شهر خدا » استفاده کرده است. در شورای شمال آفریقا، کارتیج به سال ۳۹۷ بعد از میلاد، عبرانیان را در میان نوشتجات مرکزی کتابمقدس قرار میدهند و میخوانیم که شورا چنین قید کرده است« آن را بعنوان یک مکاشفه روحانی کلام مقدس در کلیسا بخوانید و این نامه به اندازه دیگر نامه های پولس رسول یکسان و معتبر است.»[۱۰]

دکتر هیبرت در کتاب خود از دکتر میلر یاد میکند که در این خصوص قید نموده « شرق اقتدار اینکه با هدایت یکی از رسولان مسیح نوشته است را تایید نمود، غرب اقتدار اینکه یکی از رسولان مسیح آن را نوشته است.»[۱۱] همین امروز نسخه کینگ جیمز این رساله را رساله پولس رسول میداند.

با توجه به مسیر تاریخی مشاهده میکنیم که با رسیدن به اواسط قرن چهارم پس از میلاد، رساله عبرانیان به طور قطع وارد« کانون » کتابمقدس میشود، یعنی در میان مجموعه کتابهای تایید شده ایی که امروز در دستان خودمان داریم. یکی از پدران کلیسا و از واعظان مشهور که معروف بود به « گلوی طلایی » یعنی جان کریسیستوم( ۳۴۹- ۴۰۷ )  تقریبا ۳۴ موعظه از رساله عبرانیان انجام میدهد. برای آتاناشیس اسکندریه ( ۲۹۶- ۳۷۳ ) رساله عبرانیان مانند سلاحی برنده و کاربر بر ضد کفر آریوس که به « آریانیسیم » ملقب میگردد( ۳۲۵ ) بود که اینگونه بحث میکرد عیسای مسیح همیشه خدا نبود. و آتاناشیس از عبرانیان ۱۳: ۸ استفاده میکند که « عیسی مسیح دیروز و امروز و تا ابدالاباد همان است.» و باور الوهیت و خداوندی مسیح و اینکه مسیح فروغ پرجلال و جوهر ذات خداست( عبرانیان ۱: ۳ ) در دفاعیه « نیقیه »( ۳۲۵ )  بکار برده میشود.[۱۲] به نظر من دکتر جانسون به درستی تمام اهمیت دادن کلیسا و پدران کلیسا به این رساله را در طول تاریخ  در این جمله خلاصه کرده است که« دو مطلب ماورای تمامی مطالب دیگر عبرانیان اهمیت و احتمالا شهادت غیرقابل انکاری را برای خوانندگان اولیه این رساله به همراه داشته است: حقیقت در باره عیسای مسیح، و حقیقت در باره حضور مسیحیان.»[۱۳]

رساله عبرانیان در زمان نهضت پروتستانها

برای مارتین لوتر ( ۱۴۸۳- ۱۵۴۶ ) این مسجل بود که پولس رسول نویسنده این رساله نمیتوانسته باشد  و وقتی کتابمقدس را به زبان آلمانی ترجمه میکرد آن را خارج از نامه های پولس رسول در بخش های آخر عهد جدید قرار داد. به همراه لوتر، کلوین و بزا و دیگران نیز پولس رسول را بعنوان نویسنده این نامه رد کردند. اما هیچکدام از پدران نهضت پروتستان مکاشفه الهی بودن این رساله را به زیر سوال نبردند. زیرا برای آنها تاریخ کلیسا مهم بود که کلیسا در طول تاریخ این رساله را یک مکاشفه الهی خدا توسط روح القدس با نویسنده آن، حالا هر کس که بود، قلمداد کرده بوده است. اما برای لوتر و دیگران دو دلیل عمده در این خصوص بر نتیجه گیری آنها دخیل بود: ۱-نحوه نگارش و دستور زبان و لغات بکارگیری شده در این رساله  با نامه های دیگر پولس رسول فرقی اساسی داشت. ۲-نحوه و دیدگاه الهیاتی عبرانیان در نگاه کردن به موضوع شریعت و مراسم آن، موضوع ایمان، عیسای مسیح بعنوان کاهن اعظم که آهنگ مرکزی این رساله است، پیام انجیل، مرگ و رستاخیز عیسای مسیح، کلیسا و کار آن، تمامی این دیدگاهها با پولس رسول تاحدود بسیار زیادی تفاوت داشت. جلوتر این را بیشتر بررسی خواهیم کرد.

اینجا باید به جان کلوین و نظر او در خصوص نویسنده این رساله و قبول آن اشاره کنم که بیشتر ما را در قبول آسمانی بودن این رساله تشویق و هدایت میکند.  خود کلوین با دلالیل فراوان و قوی اینکه پولس رسول نویسنده عبرانیان بوده است را رد میکند اما هرگز رسالت نامه را رد نکرده است. که اینکه یا توسط یکی از رسولان مسیح نوشته شده یا توسط کسی در هدایت با رسولان مسیح نوشته شده است، اما برای او قانع کننده نبود که نامی را بعنوان نویسنده معین کند. برای جان کلوین آنچه نوشته شده بود اهمیت داشت. در تفسیر نامه عبرانیان که آن را به پادشاه رومانی تقدیم نموده است در مقدمه کتاب خود چنین مدعی شده است:« بدون هیچ شک و تردیدی نوشته و رتبه آن را مقام نوشته های رسولان قرار میدهم؛ هیچ شکی ندارم که در هدایت شیطان بوده که به هر نحوی اقتدار و مکاشفه بودن آن را نقض کرده یا به زیر سوال ببرند؛ حقیقتا که هیچ کتابی در میان کتابمقدس نیست که اینگونه واضح و روشن در خصوص کهانت مسیح سخن گفته باشد، طوری که او در چنان مقام والایی در قدرت و شکوه قرار گرفته که فقط توسط یک قربانی حقیقی که او با مرگ خود تقدیم نموده، که اینچنین با تشریح مراسم گوناگون و اینچنین با بیهوده بودن آنها، در یک کلمه، به طور روشن و واضح بیان کرده که مسیح پایان شریعت است. پس بگذارید تا کلیسای خدا یا خودمان از اینچنین منفعت عظیمی روبرنگردانیم، بلکه بطور قاطع و استواری برای حفظ آن از آن دفاع کنیم.»[۱۴]

اف اف بروس در کتاب تفسیر عبرانیان خود در تایید جان کلوین و نظر او در خصوص اینکه پولس رسول نمیتوانسته نویسنده عبرانیان باشد میگوید:« آنچه که پولس رسول و نویسنده عبرانیان در اشتراک دارند تعلیم اساسی وابسته به رسولان است؛ لیکن وقتی نزدیک آمده و به جزییات نوشته دقیق میگردیم چه بسا بگوییم نوع اندیشیدن رساله مال پولس نیست، زبان آن مال پولس نیست، و شیوه بکار بردن آیات از عهد عتیق مال پولس نیست.»[۱۵] از اینرو او نیز مانند جان کلوین دلیلی در این نمیبیند که نویسنده عبرانیان را پولس رسول بداند.

نظر کارشناسان مسیحی عصر حاضر در خصوص این رساله

و وقتی به عمق و ژرفنای رساله عبرانیان در میان متفکرین و الهیدانان مسیحی عصر حاضر نگاه میکنیم، ما همان اهمیت و مهم این رساله را بارها و بارها از قلم آنها میخوانیم. ای تی رابرتسون یکی از کارشناسان و مفسرین نامدار مسیحی در آغاز تفسیر رساله عبرانیان تنها در چند خط توجه خواننده خود را با هوشمندی به عمق و پهنا و طول این رساله جلب میکند. او نوشته است که « احتمالا هیچ کتابی در میان نوشتجات عهد جدید بیشتر از کتاب عبرانیان با خود اختلافات حل نشدنی را نیاورده است. در این خصوص همچنین میتوان به انجیل چهارم، مکاشفه یوحنا، و دوم پطرس اشاره کرد. اما به رغم این اختلافات حل نشدنی، این کتاب رتبه والایی در خصوص عمق آگاهی و  دانش، قدرت روحانی، و بعنوان شاهکاری در به تصویر کشیدن مسیح بعنوان کاهن اعظم به خود اختصاص میدهد. به مراتب کوتاهتر و خلاصه تر از انجیل چهارم است، لیکن در خود تصویری از عیسای قیام کرده از مرگ بعنوان پادشاه-کاهن، آن کس که حکومت میکند و آن کس که برای ما شفاعت میکند را ارایه داده است.»[۱۶]  

اف اف بروس در کتاب تفسیر رساله عبرانیان خود در خصوص اهمیت این رساله چنین بیان میکند:« این آن کتابی است که غایت و نهایت انجیل را با ثابت کردن و نشان دادن اقتدار مسیح- اقتدار او بعنوان کلمه کامل خدا به انسان و انسان کامل بعنوان نماینده انسان نزد خدا تثیبت میکند.»[۱۷] پاول در کتاب مقدمه ایی بر عهد جدید در خصوص ماهیت این رساله قید میکند این یکی از آن نوشتجات عهد جدید است که دایما در زیر انتقاد است بدلیل اینکه نحوه نوشتاری گونه اییست که با تمامی نوشته های عهد جدید تماما متفاوت است. اما اعتراف میکند که:« اصول و الهیات مسیحی مدیون این نامه است. همواره از آن بعنوان یک شاهکار سخن گفته شده است.»[۱۸] لوک تیموتی جانسون این را کمی عمیق تر به خواننده خود در خصوص اهمیت این رساله نشان داده است:« عبرانیان یکی از والاترین نوشته های عهد جدید است که به زیبایی نوشته شده، به شیوه ایی قدرتمند بحث شده، و از حیث الهیاتی غنی و سرشار است. نویسنده ناشناس آن خواننده گان خود را به دیدن یک نمای حقیقی و پایدار بودن به ایمانی تشویق میکند که برای زمان خود مجزا، جذاب، و ازار دهنده بوده است.»[۱۹] ایشان اینگونه ادامه داده است که درک عبرانیان برای خوانندگان عصر حاضر به دلایل بسیاری دشوار است. دشوار است به دلیل عدم درک و دانش درست در خصوص نویسنده آن، مخاطبین، زمان نوشتن آن و به این نداشتن اطلاعات تاریخی، نحوه نوشتار آن که در درجه بسیار والایی از  نحوه زبان یونانی پیشرفته استفاده شده است( که در هیچکدام از نوشتجات عهد جدید نمیخوانیم،) نیز مضاف میگردد. سپس به درستی به انگیزه فهم ما که باید در خواندن این رساله ما را تشویق کند میگوید:« عبرانیان به مراتب بیشتر از یک معما میباشد. هر خواننده ایی را به دیدن یک نمای واقعی و حقیقی دعوت میکند، در درک عیسای مسیح، و به یک حس هویت و شخصیت خاص مسیحی که در میان نوشتجات عهد جدید بینظیر بوده که برای خواننده عصر حاضر چه درک و چه قبول آن دشوار است.»[۲۰]

آنچه مرا عمیق تر به قدردانی دکتر تیموتی جانسون در تفسیر عبرانیان او بیش از هر مفسر و کارشناس مسیحی وامیدارد نگاه آسمانی و زمینی و توامان ایشان به عمق این رساله در به تصویر کشیدن عیسای مسیح تاریخ است. در این زمانه ایی که مابین بخصوص نو ایمانداران مسیحی فارسی زبان و چه در مسیحیت دنیای ما، هر کس دوست دارد از کلوچه مسیح بخورد و لذت ببرد(!) این لوک تیموتی جانسون است که به آن مسیح در عبرانیان اشاره میکند که با دنیای ما به مراتب غریب و غریب تر میگردد. از آن مسیح که نویسنده عبرانیان به ما میگوید راه به بلوغ مسیحی و رشد مسیحی رسیدن از رنج و جفا برای ایمان ما میگذرد.[۲۱] او میگوید:« هیچ نوشته ایی در عهد جدید قادر نبوده در یک نمای جامع از ماجرای ایمان اولیه مسیحیان به عیسی و تمامی سختی ها و دشواریهای آن سخن گفته، سپس انسان بودن و خدا بودن او را، مصلوب شدن و همچنین رستاخیز او را، بدن مجروح و همچنین ایمان مطیع وار او را، در یک نمای واحد عیسی بعنوان کاهن اعظم به تصویر بکشد. یک تصویر عظیم و خارق العاده است. و همچنین تصویریست که از قدردان بودن برای ایثار و قربانی شدن در راه باور عقیدتی سخن میگوید، و چنین قدردانی  به صورت جدی و عمیق مابین مسیحیت امروزی ما غایب است.»[۲۲] اکنون این را بردارید و روبروی این سازمانهای به قولنا مسیحی فارسی زبان که دایما از انجیل شفا و موفقیت و سلامتی و پول و پیروزی صحبت میکنند مانند شیپوری به صدا درآورید تا آنها را از این خواب کشنده ایی که در آن هستند بیدار کند!

و نهایتا باید به دکتر  جرج گاتاری اشاره کنم که به درستی و زیبایی تمام رساله عبرانیان را در یک جمله خلاصه کرده است. « پیام عبرانیان را میتوان در یک جمله خلاصه کنیم: « خدا به گونه ایی موثر بواسطه عیسی با ما سخن گفته است.»[۲۳] این جمله گاتاری شاید برای ما در یک نظر عادی و ساده بیاید اما با کمی دقت کردن و اندیشیدن به آن باید ناگهان ما را به این حقیقت الهی که تمامی نوشتجات عهد عتیق به آن وعده دادند و عهد جدید آن را در عیسای مسیح کمال یافته و انجام شده دید تاکید و یادآوری کند. که ما در عیسای مسیح خدا را شنیدیم. لطفا برای چند دقیقه به این فکر کنید! رساله عبرانیان با قدرت و زبردستی و مهارتی خاص این را برای خواننده خود تشریح کرده است. و ما قصد داریم آن را با هم و تا مقداری که جسم زمینی ما اجازه میدهد بررسی و نگاه کنیم.


[۱] Hughes E. Philip a Commentary on the Epistle to the Hebrews Eerdmans publ. MI. 1977. P.1

[۲] حوالی سالهای ۳۹۵ بعد از میلاد بدلیل هجومهای متعدد قبایل شمالی اروپا به شهر روم و جنگهای متعدد در این مناطق و به دلیل اینکه روم قصد داشت بیشتر بر تمامی حکومت خود بر مناطقی که بیشتر در شرق بود و در شرق امپراطوری فارس حضور داشت و روم فارس را دشمن اصلی خود میدید، پادشاهی روم تصمیم گرفت تا مقر پادشاهی خود را به شرق منتقل سازد. البته در غرب یعنی در شهر روم هنوز پادشاهی بود اما در شرق نیز پادشاهی دومی در شهری که امروز ما آن را بنام استانبول میشناسیم مستقر گشت. از این زمان این دو امپراطوری، شرق یا بیزانتس و غرب به همراه دو کلیسای غرب و شرق به بقای خود ادامه داد. کلیسای غرب که در روم بود و کلیسای شرق که در کنستانین نوپول یا استانبول امروزی. این دو کلیسا در امور بسیاری با هم همکاری میکردند. نهایتا کلیسای غرب در ادامه هجوم پادشاهان شمال اروپا در سالهای تقریبی ۴۷۰- سقوط کرد. اما امپراطوری شرق به بقای خود ادامه تا سالهای ۱۴۵۳ که با هجوم امپراطوری ترکهای عثمانی سقوط کرد. 

[۳] Johnson T. Luke Hebrews a Commentary Knox Publ. 2006. P.3.

[۴] Ibid.3.

[۵] Hiebert D. Edmond An Introduction to the New Testament Gabriel Publ. GA. 2003. P.70.

[۶] Longman Tremper III & Garland E. David the Expositor’s Bible Commentary v.13 MI.2006. p.21.

[۷] Hewitt Thomas the Epistle to the Hebrews Eerdmans Publ. MI. 1966. P.15.

[۸] Ibid.14.

[۹] Ibid.70-71

[۱۰] Ibid.4.

[۱۱] Ibid. 71. “The East considered apostolic authority sufficient; the West stressed apostolic authorship.” این مطلب شاید برای ما فارسی زبانان کمی عجیب باشد و اینکه شاید از خودتان بپرسید چقدر اینها مته لای خشخاش میگذاشتند!! این تقلا و زمان طولانی برای به رسمیت شناختن یک نوشته از اهمیت و زحمت و دقت طاقت فرسا و هزاره کلیسای مسیح سخن میگوید. این از اهمیت و آسمانی بودن کتابمقدس سخن میگوید و ارزش و اهمیت آن در جمع آوری آن و درست بودن آن. این دقت همانطور که در جمع آوری نوشتجات عهد عتیق در نسخه های کشف شده توسط باستانشناسان از غارها و مکانهای قدیمی اجرا میشد و هنوز میشود برای نوشتجات عهد جدید نیز چنین بود. اگر بخواهم این مسیر به رسمیت شناختن یک نوشته را در میان کلیسای مسیح از همان ابتدا قید کنم باید در چند شرط آن را ببینیم. وقتی یک نوشته به دست کلیسای مسیح و یا پدران کلیسا میرسید؛ در نظر داشته باشید از همان ابتدا پس از صعود عیسای مسیح هر کس شروع کرد به نوشتن در باره مسیح. هر کس چیزی نوشت و یا اسم خودش را روی آن گذاشت و یا برای رسمیت دادن به آن اسم یکی از شاگردان مسیح را بر روی آن گذاشت تا توجه کلیسا و مردم را به آن جلب نماید. اما میزان تایید یک نوشته از این قرار بود و آنها از خود سوال میکردند که:

۱-چه کسی آن را نوشته است؟ آیا یکی از رسولان مسیح نوشته است؟۲- آیا توسط کسی نوشته شده که با رسولان مسیح در ارتباط بوده است؟ ۳- آیا توسط یکی از رسولان تایید شده است؟ ۴-آیا توسط کلیسای مسیح تایید شده است؟ ۵-ایا مطالب آن در مسیر و تایید دیگر نوشتجات مکشوف شده و تایید شده کلیسا وجود دارد؟یعنی یک مکاشفه الهی روح القدس را در آن مشاهده میکنیم.۶-آیا از حیث الهیاتی عیسای مسیح و خداوندی و کار و زندگی او بیان شده و این با دیگر نوشتجات دیگر موافقت دارد؟ با توجه به مسیر مو به مو و ریزبینی در تایید یک نوشته در کلیسای مسیح، صدها نوشته موجود از همان ابتدا اعتبار خود را از دست دادند و هرگز به میان نوشتجات مرکزی یا « کانون » کتابمقدس تایید نگشتند. بعنوان مثال امروز انجیل برنابا در ایران و در میان کشورهای اسلامی هم کاملا آزاد است، جایی که انجیل متی و مرقس و لوقا و یوحنا غیرقانونی است! و وقتی به ماهیت انجیل برنابا و تاریخ آن و نوشتجات آن نگاه میکنیم که تقریبا ۲۵۰ سال پیش در مصر کشف شده است، انجیل برنابا هیچکدام از شش سوال بالا را پاسخ مثبت نخواهد گرفت!پس یک انجیل دروغین و کاذب است.

[۱۲] Ibid. p.6.

[۱۳] Ibid.

[۱۴] Calvin John Calvin’s New Testament Commentaries Erdman publ. MI. ۱۹۷۶٫ P.1.

[۱۵] Ibid. Xli

[۱۶] Robertson A. T. Word Pictures in the New Testament Broadman Press. TN. 1932. P.327.

[۱۷] Bruce F. F. The Epistle to the Hebrews Eerdmans publ. MI. 1977. p. XII

[۱۸] Powell A. Mark Introducing the New Testament baker pub. MI. 2009. P.427. 

[۱۹]Ibid. 1.

[۲۰] Ibid. 2.

[۲۱] Ibid.2.

[۲۲] Ibid.

[۲۳] Guthrie H. George Hebrews the NIV Application Commentary Zond. MI. ۱۹۹۸٫ P.11.

درباره ح. گ.

اهل سمنانم. در یک خانواده چوپان بدنیا آمدم. دوران کودکی و خردسالی من جایی بود بین ییلاق و قشلاق بین فیروزکوه و سمنان. هنوز صدای پای اسبها و یابوهایمان که از روی شن های رودخانه های اطراف فیروزکوه رد میشدیم و من و برادر کوچکترم در خورجین های آنها گذاشته شده بودیم را در گوشهای خودم دارم. آواز عقابها بر فراز صخره ها و صدای رودخانه که گویی تمام دره ایی که از آن رد میشدیم را پر کرده بود و ما انگاری از دل آبها میگذشتیم. آه کوههای سر به فلک کشیده! چشمه های خنک و همیشه پربار! تا اینکه به سمنان برای تحصیل آمدیم. سال ۱۳۵۷ که شاه رفت من سیزده سالم بود. یاد مادرم بخیر به ما که کله پرشوری داشتیم بخصوص به برادرم که بعدا فهمیدیم او یک کمونیست است میگفت: شما حالیتون نیست دارید چکار میکنید. او سواد خواندن یا نوشتن هم نداشت! برادرم دستم را گرفت و مرا عضو کانون دانش آموزان ایران، شاخه دانش آموزی حزب توده ایران کرد. مجله آذرخش را کانون ما چاپ میکرد و من آن را در مدرسه راهنمایی دکتر مصدق پخش میکردم. رویا و آرزوهای خوبی داشتیم. برای اتحاد کارگری و نابودی امپریالیست جهانی تلاش میکردیم. نوک کفش من سوراخ بود که پوسترهای آیت الله خمینی را که حزب آن را چاپ کرده بود و فواید الله اکبر و مبارزه متحد را بر علیه آمریکا و غرب را روی آن شعار میداد روی در و دیوار سمنان با سریشم شبهای تابستان میچسبانیدیم. از کمیته محل کتک خوردیم و نقل مجلس فامیل و همسایه ها بودیم که ما را بی خدا و کافر میدانستند. از همان نوجوانی خواندن ومطالعه بخشی از زندگی من شد. از ماهی سیاه کوچولو شروع کردم تا تاریخ قدیم ویل دورانت. من دوستار ادبیات بودم. داستان را دوست داشتم پس گرایش به داستان سرایی و نوشتن کردم. من مقدار زیادی از ادبیات روس را که به فارسی ترجمه شده بود را تا سن نوزده سالگی خواندم. همچنین ادبیات آمریکای جنوبی و اروپا را که به زبان فارسی ترجمه شده بود را در طول سالهای نوجوانی و جوانی ام خواندم. با ادبیات ایران خارج از شاعرانی چون حافظ و سعدی و غیره با نویسندگانی معاصری مثل هدایت، گلشیری، جلال آل احمد، چوبک، دولت آبادی، ساعدی و شاملو و نیما و مشیری و هوشنگ ابتهاج و احسان طبری اشنایی دارم. من شدیدا دوستدار موسیقی کلاسیک بودم و تمام قلب و جان و روح مرا تسخیر میکرد. از شوستاکوویچ گرفته تا باخ و موتزارت و بتهون و چایکوفسکی. در این ادبیات روس بود که به مرور زمان به شخصیتهای آن دقیق شدم و عمیقا فاصله ایی غریب از حیث دیدگاه زندگی، جهان بینی کلی و امور درون زندگی مشاهده کردم و از خودم میپرسیدم: چرا؟ چرا نوشته های ما گویی یک تکرار و چرخیدن به دور خود در حول محور یک نیاز، یک فکر، یک خواسته و یک ارمان است. و بنظر میرسد که هیچکس آن را هنوز پیدا نکرده است. هنوز در یک تلاطم و بیقراری تمام ملتی دور میزند؟ پس این صلح کجاست؟ این ارامش؟ چرا میتوانم ژرفنای عظیمی را یک نورد و پیمایش کوهی عظیم و درنوردیدن آن با پیروزی و شکست و خنده و اشک را با هم در موسیقی کلاسیک، باخ و موتزات و بتهون و چایکوفسکی ببینم اما در سه تار محمد رضا لطفی دردی عمیق، بغضی فروخورده و هق هق دل رنجور را فقط ببینیم که در امید صبح است اما صبح گویی هرگز از دل شب بالا نمیزند؟ و وقتی با آثار تارکوفسکی آشنا شدم و بر صبر آهنین او برای نشان دادن عمق درد و رنج درون انسان تعمق کردم، در حرکت آرام و کشنده دوربینهای او بر روی رنگهای خاکستری و چهره های کوبیده شده انسانها، برای من سوالی کشنده را برانگیخت: پس آن صلح جاودان کجاست؟ یادم میاید به خوبی بیادم میاید که حتی در همین روزهای اوج فرهنگی و فعالیتهای سیاسی و هنری من، عمق خودم را سیاه میدیدم. کسی آن را نمیدانست اما خودم میدانستم. درونم پر از شرارت بود. افکارم ناپاک بود. و میل به طغیان و زشتی در عمق وجودم بود. نمیدانستم اسمش چیست اما میدانستم آن را به رغم تمامی محجوبیت من، خوبی من در محل و در بین در و همسایه ها، درونم فاسد بود و میل به انجام شرارت داشتم. در جلسه یادبود یکی از پسران دوست حزبی ما بود که در جنگ ایران و عراق کشته شده بود، اه، امان از ان جنگ! تمام هستی و روح و روان ما را برای همیشه نابود کرد. ما را با خودش ویران کرد و به گور برد! در ان جلسه بود که با قرایت اشعار لنگستون هیوز( سیاه همچون اعماق آفریقای خودم) توسط احمد شاملو آشنا شدم و تمام زندگی من با شعر : عیسای مسیح هیوز برای همیشه عوض شد. آن هم هیوزی که کمونیست بود! روی جاده مرگت به تو برخوردم بی آنکه بدانم که تو از آن میگذری/ هیاهوی جماعت که به گوش آمد/ خواستم برگردم اما کنجکاوی مانعم شد/ انبوه بی و سر و پاها چنان غریو میکشید/ اما چنان ضعیف بود که به اقیانوسی خفه و بیمار میمانست/ ناگهان ضعفی عجیب عارضم شد/ اما ماندم و پا بر نکشیدم/ حلقه ایی از خار خلنده بر سر داشتی و به من نگاه نکردی/ گذشتی و بر دوش خود بردی همه محنت مرا./ من با تمام وجود چنین کسی را میطلبیدم، چنین قدرتی، چنین رابطه ایی، که تمام محنت مرا با خودش ببرد، برای همیشه و به من ارامش بدهد. و این آغاز جستجوی من در سن هیجده سالگی در باره عیسای مسیح بود. باید به سربازی میرفتم. حزب منحل شده بود. همه یا به زندان افتادن بودند یا توبه کرده بودند یا فرار کرده بودند. برادرم فرار کرده بود. یک روز همه ما را بوسید و رفت که رفت. و ابروی ما در محل رفته بود. دختری را دوست داشتم که حتی یک دقیقه با او قدم نزده بودم. او را در کانون دیده بودم. درست موقعی که من به سربازی رفتم و در دوران آموزشی بودم یک نامه برایم نوشت که او کس دیگری را دوست دارد و رابطه ما تمام شده است. دخترک خاین! بعدها فهمیدم از یک پسر پولدار بالای شهر تهران که خانه اش در جردن بودن خوشش آمده بود. این خیانت بود. این بی رحمی بود. و من هم که دیگر امیدی به فردای با او را نداشتم پس از تمام شدن دوره اموزشی در پادگان لویزان، روزی که به میدان راه آهن ما را بردند که به جبهه بفرستند در همان میدان فرار کردم. برای خانواده من این اوج بدبختی و بی آبرویی بود. برادر بزرگم از ایران فرار کرده و من هم از سربازی. شش ما فراری بودم. زیرا پل خوابیدم. گرسنگی کشیدم. و بالاخره یک شب دستگیر شدم. اول بردنم به زندان نارمک بعد به بهارستان و از آنجا به اوین. دو هفته در اوین بودم. از اوین مرا به زندان ارتش در میدان پاستور بردند. در زندان نماز خواندم. روزه گرفتم. گریه کردم. تا این الله شاید همان قدرت و رابطه ایی باشد که بیاید و همه محنت مرا باخودش ببرد و اینده ایی روشن به من بدهد. در تاریکترین و مخوفترین روزهای زندگی ام الله هیچ پاسخی برای من نداشت. از زندان به همراه دو تا دژبان با دستنبدی های سرد و نقره ایی که روی دستهایم بود از میان ماشینهای وحشی و دود کشنده دور میدان بهارستان با شرم و بی آبرویی که بر من هوار شده بود و در عین حال در پوچی مطلق که بر جانم سنگینی میکرد، مرا مستقیم به جبهه های جنگ بردند. در گیلانغرب. از گیلانغرب تا دهلران و فکه و دارخوین و دزفول در میان تپه ها و دره ها و سوراخها سالهای اضطراب و مرگ سپری شد. در چهار عملیات جنگی قرار گرفتم و دو بار به فاصله اندکی از مرگ رهایی پیدا کردم. منشی گروهان بودم. باید برای کشته ها و زخمی ها گزارش مینوشتم. و در این روزهای عمرم بود که الله برای من تماما مرد! بی رحمی و سقاوت جنگ، فساد بین سربازها و اینکه شاید همین امشب سرت را ببرند و روی سینه ات بگذارند، و از همه مهمتر، عدم بخشش و تنفر بین شیعه وسنی مرا عذاب میداد. و اینکه همین ارتش و قدرت و تنفر بر تمام یک مملکت حکومت میکند اما باز خودش را دین صلح و آرامش و سعادت میداند . تبلیغ میکند که تنها پاسخ برای بشریت است. هست؟ بود؟ پس کجا بود؟ جنگ تمام معنای زندگی را از من گرفت. هر وقت به مرخضی میامدم و میخواستم برگردم به جبهه امید اینکه زنده برگردم نداشتم و گمان میکردم بلاخره یکروز یک طبق هم برای من در سر محل لتیبار میگذارند( شاید!) دو سال و شش ماه در جنگ بودم. از جنگ زخمی در جان و روح و روان برگشتم. به سیگار و عرق و مواد مخدر روی آوردم. و اما در ته دلم عیسای مسیح لنگستون هیوز هنوز زنده بود. از سمنان خسته شدم بودم. همه کوچه و پس کوچه هایش برای من پر بود از خاطره و همه آن خاطرات درد غریبی را بر روانم میاورد و من آن را نمیخواستم. به تهران رفتم. با عباس از بچه های قدیمی حزب یک جایی گرفتیم در اوین درکه. استخدام یک شرکت خاکشناسی شدم که حوالی ونک بود. کار بود و خوردن عرق و تریاک. تاثیر جنگ و زخمهای آن را فریاد نمیزدم بلکه بدون اینکه از آن حرف بزنم در جان و روحم مانند صلیبی سنگین میکشیدم همان صلیبی که هیوز در شعر خود سخن میگفت. در میان مردمی زندگی میکردم که شادمانی و روح زندگی در آنها مرده بود و سیاهی بود که قامت کوچه و خیابان را پر کرده بود. فیلم های تارکوفسکی به من آرامش میداد و سوالی عجیب در من آغاز کرده بود که کجاست آن صلح پایدار و کیست آنکس که میتواند از پس این همه درد و رنج و مرگ و نابودی برآید؟ هامون را که دیدم کاری از مهرجویی، تمام فرهنگ و سنت ممکلت خودم را در هامون گمشده فلسفه و عشق و زندگی و حیات ازلی پیدا کردم. من هامون بودم که زیر بار سنگین گذشته، لعنت دیروز پدرانم و شرارتهایی که آنها بار آورده بودند و پوچی و تهی بودن زندگی حاضر که خالی از محبت پاک و بی ریا بود نفس میکشیدند. این فلیم را بیش از بیست بار نگاه کردم و تقریبا تمام نوشته های آن را حفظ شدم. یک روز از عباس پرسیدم در باره عیسای مسیح چه میداند. کتاب آخرین وسوسه مسیح را به قلم نیکوس کازنتزاکیس به من داد. این کتاب را تمام کردم. کتاب زوربای یونانی او را خواندم. این را تمام کردم، کتاب قدیس فرانسیس بعد آزادی یا مرگ بعد گزارش به خاک یونان. در کتاب گزارش به خاک یونان بود که من با ایات کتابمقدس در پاورقی ها اشنا شدم. البته در کتب دیگر او هم چند تایی پیدا کردم. از انجیل به قل متی، یا یوحنا. و برای من عجیب بودند. زیبا اما عجیب. من نه مسیح را در خواب دیدم و نه رویا دیدم. من با مسیح بر روی جاده مرگش ملاقات کردم و اینکه چرا باید یک جوان بر بالای صلیب برای دیگران بمیرد. این سوال مرکز جستجوی من در خصوص مسیح بود. و شاید دلیلش این بود که برای من زندگی یک جاده ایست که رو به مرگ است. همه خواهند مرد. اما چرا باید یکنفر برای دیگران بمیرد؟ لطفا در نظر داشته باشید که در تمام این سالها من حتی یکبار قادر به خواندن کتابمقدس نبودم. یعنی نمیتوانستم آن را پیدا کنم. و مسلما آن زمانها سیستم اینترنتی و فوج دسترسی به چنین منابعی بسیار نادر و ناچیز بود و من به آن اصلا دسترسی نداشتم. اما جالب اینجاست که در دنیای تاریک افکارم این بارقه های نور کلام خدا و آیات جسته و گریخته کتابهای کازنتزاکیس که در پاورقی آنها را پیدا کرده و میخواندم منبع خوراک روحانی من از الیهات مسیحی بود. به من بارقه ایی را میداد که به آن فکر کنم و افکارم را در حول آن گسترش بدهم. ازدواج کردم که خودش داستانی دیگر است. و ازدواج من تماما در حول و حوش زندگی مسیح و رابطه او با انسانهای اطراف او شکل گرفت. در محبت ساده و بیر یای او به مردمی که از حیث میزان اجتماعی و فرهنگی طرد شده بودند. من خودم را بیگناه نمیدانستم از اینرو درک کردن دردها و شرارتهای دیگران برای من سخت نبود. شرارت را در تار و پود خودم میدیدم. نمیدانستم توبه کردن و ایمان آوردن چیست اما میدانستم که تمام وجود من تاریک است. و من به وضوح این تاریکی را بر تمام ایران میدیدم. بر تمام مردم ما. همان مردمی که روزی برای آنها من مبارزه میکردم و میخواستم جامعه ایی پر از صلح و سعادت را داشته باشند. تازه فهمیده بودم که محال بود! زیرا جنگ و شرارت و فساد جامعه از من آغاز میشود. از رابطه های کشنده و بدون رحم و ترحم. بدون بخشش و بدون گذشت. و من باور داشتم که در میان گناهکاران و شریران زندگی میکنم زیرا خودم یکی از آنها بودم. داستانم را کوتاه کنم. سالها بعد که به آمریکا آمدم و انجیل را به زبان فارسی برای اولین بار خواندم. تنها و تنها تمرکز من به تعالیم مسیح بود. به سخنانش. به زندگی اش. به رفتارش. به آنچه بر روی زمین کرد. در برابر این عظمت او، اویی که در پی شناخت او بودم و سالها در پی اش میگشتم. تازه فهمیدم این بوده است که در پی من میگشته است. او به روی زمین آمده بود، خدا جسم گرفته بود به روی زمین آمده بود و در پی انسان شرور و گناهکاری چون من میگشته است. من گمشده! من له شده در شرارت گناهانم! من خیانت شده مذهب و گمراه شده و فریب خورده سیاست و افکار انسانی انسان. آه او چه زیبا بود! آه او چه شیرین بود! سرخ بود مثل انارهای درشت و خوشمزه باغهای سمنان! مثل گل زیبا و خوشبوی نرگس! تنها یک چیز میدانستم و به یک یقین کامل رسیده بودم که من گناهکارم و او قدوس است. من باید به شرارت و گناهانم نزد او قلبا اعتراف کنم تا مرا ببخشد و چنین کردم. و او بر تشنگی و گرسنگی جانم ریخته شد و مرا از مرگ و فنای ازلی یکبار برای همیشه نجات داد. من تمام او را در این مدت سه سالی که بر روی زمین بود و برای ما در انجیل نوشته شده بود را مثل آب خنک چشمه های فیروزکوه در کویر داغ دلم. در افکار پوسیده و خیانت شده ام. در ذات کثیف و گناه کارم. در شب مخوف فردایی که میامد و من برای آن اماده نبودم، نوشیدم. نوشیدم. نوشیدم. و او فکر و جان و روح مرا با فیض و محبت و حقیقت خودش یکبار برای همیشه مهر و موم کرد. برای من از رازی سخن گفت که تمام نسل ایرانی من در پی گشایش آن راز بودند. آن نوشداروی سهراب. آن شراب. آن سیمرغ. آن خرقه. آن فراق. آن حجاب. آن مستانگی. آن فرزانگی. آن ناقوس. آن پریا. آن انار. همه این عزیزان در پی یافتن یک راز بودند. و من آن راز عظیم را در خود عیسای مسیح دیدم. میدانی دوست عزیزم! گوش کن! خود او آن راز عظیم بود و هست و خواهد بود و خواهد ماند. و من امروز خادم این راز عظیم برای شما هستم.

مقاله مرتبط

ناآشنا در دنیا، آشنا با خدا در دنیا زیستن و او را جلال دادن.

نا آشنا در دنیا، آشنا در خدا نوشتۀ: ح گ وقتی شیطان در باغ عدن ...