Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads125_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 8

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads120_90_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 129

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads120_60_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 250

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads120_600_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 372

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads120_240_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 493

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads160_600_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 613

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads300_600_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 721

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads250_250_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 830

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads300_100_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 942

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads300_250_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 1054

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_video_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-video.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_posts_list has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-posts.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_login_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-login.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_google_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-google.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_widget_tabs has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-tabbed.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_flickr_photos has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-flickr.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_author_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-author.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; author_post_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-author.php on line 68

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_social_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-social.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_search has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-search.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_slider has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-slider.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; TIE_WeatherWidget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-weather.php on line 220

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_youtube_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-youtube.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_Latest_Tweets has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-twitter.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_timeline_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-timeline.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_facebook_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-facebook.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_categort_posts has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-category.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_news_pic has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-news-pic.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_text_html has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-text-html.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_feedburner_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-feedburner.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_soundcloud has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-soundcloud.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_author_custom has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-author-custom.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_Author_Bio has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-custom-author.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_authors_posts has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-authors-posts.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_comments_avatar has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-comments-avatar.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; arqam_lite_counter_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/functions/arqam-lite.php on line 734
تفسیر و بررسی رساله افسسیان. بخش ۱۲ – فیض
چهارشنبه , ۳۰ بهمن ۱۳۹۸
خانه / بررسی نامه افسسیان / تفسیر و بررسی رساله افسسیان. بخش ۱۲

تفسیر و بررسی رساله افسسیان. بخش ۱۲

بخش ۱۲

افسسیان ۴: ۱۷- ۳۲ 

قدم زدن در تقدس

بعد از اینکه پولس رسول به ایمانداران افسس نوشت که چگونه باید در یگانگی روح قدم بزنند، چگونه باید با هم بنا به هدیه و فیضی که از جانب خود مسیح خداوند به تک تک اعضاء کلیسا داده شده است در مسیح رشد کنند و نه تنها رشد کنند بلکه مراقب تعالیم دروغ و گمراه کننده و شیطانی در کلیسا باشند. به آنها هشدار داد که مانند طفلی نمانند که با هر تعلیمی گمراه شده و مانند کسی نباشند که با هر بادی به هر سو میوزد بلکه در مسیح رشد کنند و دایما نظر به او داشته باشند. سپس به انها مینویسد که چون در یگانگی روح در کلیسا رشد میکنند و در آن قدم میزنند، اکنون باید در تقدس قدم بزنند. او ادامه میدهد که: 

«۱۷ پس این را میگویم و در خداوند شهادت میدهم که شما دیگر رفتار منمایید چنانکه امتها در بطالت ذهن خود رفتار مینمایند. ۱۸ که در عقل خود تاریک هستند و از حیات خدا محروم بسبب جهالت به جهت سخت دلی ایشان در ایشانست. ۱۹ که بی فکر شده خود را به فجور  تسلیم کرده اند تا هر قسم ناپاکی را به حرص به عمل آورند. ۲۰ لیکن شما مسیح را به اینطور نیاموخته اید. ۲۱ هر گاه او را شنیده اید و در او تعلیم یافته اید به نهجی که راستی در عیسی است. ۲۲ تا آنکه شما از جهت رفتار گذشته خود انسانیت کهنه را که از شهوات فریبنده فاسد میگردد از خود بیرون کنید. ۲۳ و به روح ذهن خود تازه شوید. ۲۴ و انسانیت تازه را که به صورت خدا در عدالت و قدوسیت حقیقی آفریده شده است بپوشید. ۲۵ لهذا دروغ را ترک کرده هر کس با همسایه خود راست بگوید زیرا که ما اعضای یکدیگریم. ۲۶ خشم گیرید و گناه مورزید، خورشید بر غیظ شما غروب نکند. ۲۷ ابلیس را مجال ندهید. ۲۸ دزد دیگر دزدی نکند بلکه به دستهای خود کار نیکو کرده زحمت بکشد تا بتواند نیازمندی را چیزی دهد. ۲۹ هیچ سخن بد از دهان شما بیرون نیاید بلکه آنچه به حسب حاجت و برای بنا نیکو باشد تا شنوندگان را فیض رساند. ۳۰ و روح قدوس خدا را که به او تا روز رستگاری مختوم شده اید را محزون مسازید. ۳۱ و هر قسم تلخی و غیظ و خشم و فریاد و بدگویی و خباثت را از خود دور کنید. ۳۲ و با یکدیگر مهربان باشید و رحیم و همدیگر را عفو نمایید چنانکه خدا در مسیح شما را آمرزیده است.» 

همانطور که مشاهده میکنید این بخش از ۱۷ تا ۳۲ گویی میتوان به دو بخش کلی تقسیم کرد:

۱۷- ۱۹ رفتاری که نباید داشت.

۲۰ – ۳۲ رفتاری که باید داشت. 

ابتدا ۱۷- ۱۹ رفتاری که نباید داشت:

«۱۷ پس این را میگویم و در خداوند شهادت میدهم که شما دیگر رفتار منمایید چنانکه امتها در بطالت ذهن خود رفتار مینمایند.»

 نحوه بیان پولس رسول در این جمله حاکی از اهمیت آن و اینکه پولس رسول در پی دقت بسزای خواننده نامه او به نکاتی که در حال گفتن میباشد است. « در خداوند شهادت میدهم،» به منزله گرفتن عیسای خداوند بعنوان شاهد آنچه که میخواهد بگوید یا به منزله اعلان اینکه آنچه او در حال گفتن است در خداوند میگوید یعنی خداوند در او و از او میگوید. یا اینکه خداوند را به شهادت گرفته است در آنچه که قصد دارد بیان کند. در هر حالت، اعلان کردن اهمیت و مهم آنچه که قصد دارد بگوید است. 

پولس رسول ادامه میدهد که « که شما دیگر رفتار منمایید چنانکه امتها در بطالت ذهن خود رفتار مینمایند.» به یاد داشته باشید که در بررسی فصل ۲ آیه ۲ نویسنده در باره عبارت قدم زدن صحبت کرده بود که مترادف است با ترجمه فارسی ما « رفتار کردن.» پس در واقع در لغت یونانی خواننده این برداشت پولس را بعنوان قدم زدن یا رفتاری خو گرفته و روزمره قلمداد میکرد. اما پولس رسول از رفتاری غریب و ناآشنا با ایمانداران افسس سخن نگفته است. آنها « امتها » بودند، اینطور که قبلا گفته بود که« از مسیح جدا و از وطنیت خاندان اسراییل اجنبی و از عهدهای وعده بیگانه و بی امید و بی خدا در دنیا بودید.» ( ۲: ۱۲ ) و چون چنین زمینه ایی داشتند چه بسا بسیاری از باورها و جهان بینی هایی که یک اسراییلی داشت آنها نداشتند. چه بسا امید و انگیزه زیستن آنها یکی نبود. زیرا از حیث گناه هم اسراییلی و هم یونانی و هم رومی همه یکسان گناهکار بودند. « که در میان ایشان همه ما نیز در شهوات جسمانی خود قبل از این زندگی میکردیم و هوسهای جسمانی و افکار خود را به عمل میاوردیم و طبعا فرزندان غضب بودیم چنانکه دیگران.» ( ۲ : ۳ ) اما پولس رسول از کدام رفتارها در این بخش از نامه خود سخن میگوید که بابت آن از آنها در خداوند شهادت گرفته است که دیگر چنین رفتاری نداشته باشند؟ پولس آنها را نام برده است که آنها نباید این رفتارها را داشته باشند:

« ۱۸که در عقل خود تاریک هستند و از حیات خدا محروم بسبب جهالتی که به جهت سختدلی ایشان در ایشان است. ۱۹ که بی فکر شده خود را به فجور تسلیم کرده اند تا هر قسم ناپاکی را به حرص به عمل آورند.» 

وقتی ما به این ایات نظر میکنیم ما را تاحدود بسیاری به یاد نامه پولس به ایمانداران روم میاندازد. در آن نامه پولس رسول به آنها چنین در خصوص درون و فکر و نیت آن انسانهایی که « از حیات خدا » محروم هستند سخن گفته بود:« زیرا هر چند خدا را شناختند ولی او را چون خدا تمجید و شکر نکردند بلکه در خیالات خود باطل گردیده دل بیفهم ایشان تاریک گشت. ادعای حکمت میکردند و احمق گردیدند. و جلال خدای غیر فانی را به شبیه صورت انسان فانی و طیور و بهایم و حشرات تبدیل نمودند. لهذا خدا ایشان را در شهوات دل خودشان به ناپاکی تسلیم فرمود تا در میان خود بدنهای خویش را خوار سازند. » ( رومیان ۱ : ۲۱- ۲۴ ) 

پس پولس رسول چه چیزی را دنیای بیرون مشاهده کرده است و چه چیزی از ایمانداران افسس میخواهد که در آن قدم نزنند یا رفتار نکنند؟

۱-در عقل خود تاریک هستند:

 به این مفهوم که نور الهی خدا را رد کرده اند، پس در تاریکی گناه و شرارت خود ساکن هستند. عیسای خداوند فرمود: « من نوری در جهان آمدم تا هر که به من ایمان آورد در ظلمت نماند.» ( یوحنا ۱۲ : ۴۶ ) 

۲-از حیات خدا محروم هستند:

 این حیات به فراوانی در عیسای خداوند خود را نشان داد. او حیات دهنده بود و خود او حیات بود و هر کس با او در رابطه باشد حیات خدا در اوست. عیسی به مرتا فرمود: « من قیامت و حیات هستم هر که به من ایمان آورد اگر مرده باشد زنده گردد.» ( یوحنا ۱۱ : ۲۵ ) در جای دیگر به شاگرد خود فرمود:« من راه و راستی و حیات هستم.» ( یوحنا ۱۴ : ۶ ) پس آنانی که مسیح را ندارند این حیات را ندارند. چه چیزی روی میدهد:

  ۲- ۱ – در سختدلی بسر میبرند.

  ۲- ۲- در جهالت بسر میبرند زیرا سختدل هستند. 

۳-بدلیل نداشتن این حیات در خود بی فکر شده خود را به فجور تسلیم کرده اند: 

عبارت بیفکر شدن در لغت یونانی به معنای بی حس شدن، سنگدل شدن آمده است. یعنی درد و یا فشاری را حس نکردن. در رابطه با این جمله یعنی شرارت و فساد زندگی آنها برای آنها کاملا عادی شده است از اینرو به تمام آن ناپاکی ها کاملا تسلیم شده اند. این عبارت دو بار در نوشتجات عهد جدید به همین مضمون تکرار شده است. یکبار در مرقس ۳: ۵ « پس چشمان خود را بر ایشان با غضب گردانیده زیرا که از سنگدلی ایشان محزون بود به آن مرد گفت دست خود را دراز کن پس دراز کرده دستش صحیح گشت.» و در نامه رومیان ۱۱: ۲۵ « زیرا ای برادران نمیخواهم شما از این سر بیخبر باشید که مبادا خود را دانا انگارید که مادامی که پری امتها در نیاید سختدلی بر بعضی از اسراییل طاری گشته است.» 

  ۳- ۱ – از اینرو هر گونه ناپاکی را با تمام قوت و بی هیچ ترس و لرز و ابایی از خدا انجام میدهند.

در حقیقت اگر این دو آیه را بخواهیم بعنوان امری بیان کنیم و از ایمانداران افسس خواسته شده باشد که چنین نکند باید گفت:

۱-در عقل خود تاریک نباشید.

۲-از آن حیاتی که در خدا وجود دارد خود را محروم نگردانید.

۳-در شهوات رانی و فساد خودتان بی حس نشوید که گویی چیزی روی نداده است.

۴-از هر قسم ناپاکی و شهوت انجام آن دوری گزینید. 

سپس پولس گویی بخواهد به آنها یک یادآوری در باره آنچه هستند و آنکس را که پیروی کرده و به او ایمان آورده اند را به آنها یادآوری کند، پس چنین میگوید: 

«۲۰ لیکن شما مسیح را اینطور نیاموخته اید. ۲۱ هر گاه او را شنیده اید و در او تعلیم یافته اید به نهجی که راستی در عیسی است.»  

قبل از اینکه به این دو آیه بپردازیم دقت کنید چگونه پولس رسول مسیح آیه ۲۰ را با عیسی آیه ۲۱ ربط داده است. یکبار دیگر تلاش کرده است تا مسیح خداوند را در باور آنهایی که تلاش میکردند تا بیشتر و بیشتر به مسیح نمایی خدایی و اسمانی داده و با وجه انسانی او کاری نداشته باشند و او را فقط خدا بدانند( باورهای ناستیک ) او در این دو ایه نه تنها این را به زیبایی و ظرافت رد کرده است بلکه آنها را به هم ربط داده است. آن مسیح که از او آداب و اخلاق والای پادشاهی را مادامی که بر روی زمین بود آموختید همان عیسایی یهود است که در او راستی است که از او در باره او شنیدید و از او و در باره او تعلیم گرفتید. آن مسیح همین عیسی است. خدا-انسان. 

اما جمله « لیکن شما مسیح را اینطور نیاموخته اید.» بقولنا مشتاق و طالب یک سوال است که گویی پولس قصد دارد از آنها در جمله بپرسد اینطور که: « لیکن شما مسیح را اینطور نیاموخته اید، آیا آموخته اید؟» برای آوردن مثالی در باره مسیح و آنچه از او آموخته بودند در قیاس با آنچه در آیات ۱۷ تا ۱۹ خواندیم که امتها در آن بسر برده و رفتار میکردند میتوانیم متی ۱۱ : ۲۹ را قید کنیم. او چنین میفرماید « یوغ مرا بر خود گیرید و از من تعلیم یابید زیرا که حلیم و افتاده دل میباشم و در نفوس خود آرامی خواهید یافت. زیرا یوغ من خفیف است و بار من سبک.» 

دو عبارت حلیم یا فروتنی در دنیای قدیم یونان و روم هیچ جایی نداشت. نشان ضعف و ناتوانی شخص بود. نشان نداشتن شخصیت و انگیزه زندگی. این معیار دنیای آن زمان بود. عیسای مسیح در تناسب با آن زمان خود را دقیقا همان چیزی معرفی میکند که دنیای آن زمان آن را خوار میشمرد. و دیگران را نیز تشویق میکند که چون او مانند او رفتار نمایند. کمااینکه امروز برای دنیای ما عین همین عبارت نشان مذهبی بودن است. کمااینکه صلیب و مرگ مسیح برای مسلمانان کفر است که پیامبری برای گناه دیگران بمیرد و برای یهود هنوز لغزش است که معلمی گمراه خود را نجات دهنده و مسیح مینامد. 

سه ایه بعدی یک تناسب است با شخصیت قدیمی در گناه و شرارت و یک شخصیت تازه در مسیح: 

« ۲۲ تا آنکه شما از جهت رفتار گذشته خود انسانیت کهنه را که از شهوات فریبنده فاسد میگردد از خود بیرون کنید. ۲۳ و به روح ذهن خود تازه شوید. ۲۴ و انسانیت تازه را که بصورت خدا در عدالت و قدوسیت حقیقی آفریده شده است بپوشید.» این انسانیت تازه چیست؟ در ایات بعدی از آن سخن گفته است. اما قبل از آن اجازه بدهید تا این سه ایه را با هم نگاه کنیم. 

دقت کنید به دو فعل بیرون کنید در آیه ۲۲ و بپوشید در آیه ۲۴. این مانند کندن و در آوردن لباس کهنه و قدیمی ما و پوشیدن یک لباس تازه و نو است. همین عنوان کمی پایین تر این نامه بار دیگر تکرار شده است: « لهذا دروغ را ترک کرده.» (۲۵ ) و  در کولسیان ۳: ۸ میخوانیم : « لیکن الحال شما همه را ترک کنید یعنی خشم و غیظ و بدخویی و بدگویی و فحش را از زبان خود.» در یعقوب میخوانیم : «پس هر نجاست و افزونی شر را دور کنید» ( ۱: ۲۱ )  عین همین است ترک کردن عادات و خوی و جهان بینی قبل از ایمان مسیحی ما که ما یعنی همه ما آن را پوشیده بودیم و بخشی از ما شده بود و به سختی میتوانیم آنها را از خود دور کنیم. اما بعضی از ماها هنوز لباسهای قدیمی را نگه میداریم! طوری به آنها علاقمند هستیم و دل کندن از آنها مشکل است.  مجددا در کولسیان میخوانیم که « به یکدیگر دروغ مگویید چونکه انسانیت کهنه را با اعمالش از خود بیرون کرده اید. » ( ۳: ۹ ) این انسانیت کهنه در آیه ۲۲ در افسسیان از شهوات فریبنده جسم و دنیا به فساد کراییده است و به انسانیت تازه در آیه ۲۴ که تماما شبیه به خدا در عدالت و قدوسیت حقیقی خلق شده است. این آن لباس تازه اییست که همه ایمانداران مسیحی باید آن را پوشیده باشند یا بپوشند. این یک جهش عظیم است یک تغییر شگرف و این همان راز بزرگ زیستن در تقدس عیسای مسیح در ماست. مانند نگه داشتن گوهری ارزشمند در کوزه ایی سفالی شکننده. ما این انسانیت تازه را میپوشیم، این تقدس تازه را، اما هنوز در جسم هستیم، هنوز خطا میکنیم و تن به گناه میدهیم. اما لباس تازه ما، ما را مدام یادآوری میکند که در مسیح که هستیم و چه باید بکنیم. این لباس مدام به ما یادآوری میکند که آنچه را انجام میدهیم و پسندیده نیست، مال لباس قدیمی است که با آن بدنیا آمده بودیم و برای سالهای زیادی آن را پوشیده بودیم. این تمام راز آسمانی زیستن مسیحی ماست. در این راز تمام شرف و حیثیت و ایمان ما نهفته است. مسیح عیسی با خون ارزشمند خود این عهد تازه و نوین را با ما بست و ما در این عهد با او هستیم. در جسم هستیم اما در قدوسیت مسیح در این انسانیت تازه در مسیح رفتار میکنیم. و مدام رو به اسمان رو به مسیح پیش میرویم. این آن زنده شدن در مسیح است. هر چند مرده گانی بیش نیستیم اما در مسیح زند شده و تازه شده ایم.

. در نامه رومیان پولس رسول دقیقا در تعریف و تمثیل نمونه تعمید در عیسای خداوند چنین مینویسد: « پس چونکه در موت او تعمید یافتیم با او دفن شدیم تا آنکه به همین قسمی که مسیح به جلال پدر از مردگان برخاست ما نیز در تازگی حیات رفتار نماییم.» ( ۶: ۴ ) 

اما حقیقا در نامه افسسیان در مسیر کندن طبیعت قدیمی و پوشیدن طبیعت تازه خدا را شکر برای آیه ۲۳ « و به روح ذهن خود تازه شوید.» در کولسیان تقریبا در همین مضمون میخوانیم: « و تازه بپوشید که بصورت خالق خویش تا به معرفت کامل تازه شوید.» ( ۳: ۱۰ ) که یکبار دیگر کار روح القدس خدا را و نقش و اهمیت آن را برای ما شکافته که بعنوان کاتالیزور  و عامل و قدرت و باعث و بانی این جهش و این تغییر و این تبدیل در ما و برای ما عمل میکند. در ضمن این عبارت « تازه شدن» فقط یکبار در تمام نوشتجات عهد جدید و آن هم اینجا قید شده است و به خودی خود به بینظیر بودن نامه افسسیان اضافه میکند. 

در خصوص آیه ۲۳ و « به روح ذهن خود تازه شوید،» ای تی رابرتسون در تفسیر افسسیان خود این روح را روح القدس نمیداند بلکه روح انسان[۱]، و هارولد هوینر نیز تاحدودی با این تعریف موافق است[۲]. او روح انسان را با روح خدا به این دلیل جدا میکند که کلام خداوند هیچوقت از روح القدس بعنوان « روح ذهن » نام نبرده است. و بسیار به آن روحی که در انسان حاکم است اشاره دارد که در رومیان از آن میخوانیم: « از آن رو که روح بندگی را نیافته اید تا باز ترسان شوید بلکه روح پسر خواندگی را یافته اید که به آن ابا یعنی ای پدر ندا میکنیم. همان روح به روح های ما شهادت میدهد که فرزندان خدا هستیم.» ( ۸ : ۱۵- ۱۶ )در دوم قرنتیان میخوانیم: « زیرا اگر به زبانی دعا کنم روح من دعا میکند لکن عقل من برخوردار نمیشود.» ( ۱۴: ۱۴ ) سپس هوینر ادامه داده که البته تغییر و این تبدیل فقط کار روح القدس است اما روح القدس خدا بر روی روح انسانی ما کار میکند و ما را به آن سوی انسانیت تازه هدایت میکند. همانطور که اف اف بوروس در تفسیر نامه افسسیان خود قید کرده است که : « اگر طبیعت قدیمی میبایست دور انداخته شود این تغییر باید تماما یک تغییر درونی باشد. این زندگی تازه بر اساس معیار و میزانی از نمونه های بیرونی انسانی نیست بلکه باید مانند چشمه ایی از درون انسان بجوشد.»[۳]سپس بوروس این آیه را با نوشته پولس در رومیان مترادف میکند که « و همشکل اینجهان مشوید بلکه به تازگی ذهن خود صورت خود را تبدیل دهید تا شما دریافت کنید که اراده نیکوی پسندیده کامل خدا چیست.» ( رومیان ۱۲ : ۲ ) او ادامه میدهد که ما توسط کار روح القدس در درون ما از جلال به جلال متبدل میشویم چونکه روح خدا در ماست( دوم قرنتیان ۳ : ۱۸ ) و در این تبدیل « خسته خاطر نمیشویم بلکه هر چند انسانیت ظاهری ما فانی میشود لیکن باطن روز به روز تازه میگردد.» ( دوم قرنتیان ۴: ۱۶ ) 

و این تبدیل و این تازگی و این انسانیت تازه در تازگی روح القدس خدا که بصورت خدا در عدالت و قدوسیت حقیقی آفریده شده است وقتی که در ما پوشیده میشود ما را بسوی بارآوردن چنین نتایجی پیش میبرد: 

« ۲۵ لهذا دروغ را ترک کرده هر کس همسایه خود را راست بگوید زیرا که ما اعضای یکدیگریم.۲۶ خشم گیرید و گناه مورزید، خورشید بر غیظ شما غروب نکند. ۲۷ ابلیس را مجال ندهید. ۲۸ دزد دیگری دزدی نکند بلکه به دستهای خود کار نیکو کرده زحمت بکشد تا بتواند نیازمندی را چیزی دهد. ۲۹ هیچ سخن بد از دهان شما بیرون نیاید بلکه انچه به حسب حاجت و برای بنای نیکو باشد، تا شنوندگان را فیض رساند. ۳۰ و روح قدوس خدا را که به او تا روز رستگاری مختوم شده اید محزون مسازید. ۳۱ و هر قسم تلخی و غیظ و خشم و فریاد و بدگویی و خباثت را از خود دور کنید. ۳۲ و با یکدیگر مهربان باشید و رحیم و همدیگر را عفو نمایید چنانکه خدا در مسیح شما را آمرزیده است. » 

با کمی دقتی به این آیات ما یک دید منفی را در رفتار مسیحی داریم که باید آن را ترک کنیم یا آن را داریم باید آن را از خود دور کنیم یا اینکه در دنیای بیرون است و ما نباید مجذوب آن برای انجام آن گردیم. من آن را به دو قسمت دسته بندی کرده در پایین بعنوان اخلاق منفی و اخلاق مثبت قید میکنم. در سمت راست آنچه است که به آن متولد شده و میکنیم و روبروی آن، آن چیزی است که در انسانیت تازه در مسیح به آن فراخوانده شده ایم که به قوت روح القدس خدا باید انجام بدهیم و این دو تماما متضاد هم هستند:

اخلاق منفی                                                           اخلاق مثبت

۱-دورغ گفتن (آیه ۲۵)                                        ۱-راستگو باشیم

۲-گناه ورزیدن بدلیل خشم   ( آیه ۲۶ )                 ۲-خشم گیرید

۳-فرصت دادن به ابلیس ( آیه ۲۷ )                      ۳-فرصت ندهید

۴-دزدی کردن(ایه ۲۸ )                                       ۴-با دستان خود کار کردن و کمک کردن به نیازمندان

۵-سخن بد از دهان در امدن (آیه ۲۹)                    ۵-سخن نیکو گفتن برای فیض رساندن

۶-روح القدس را محزون ساختن ( ایه ۳۰)               ۶-محزون نساختن روح القدس 

۷-هر نوع اخلاق پلید   (ایه ۳۱ )                             ۷-دور کردن آنها از خود 

۸-نبخشیدن همدیگر  ( ایه ۳۲ )                             ۸-همانطور که مسیح ما را آمرزید دیگران را ببخشیم 

چند نکته در خصوص این آیات بالا برای روشنگری بیشتر نیازمند به توضیح و تفسیر بیشتر است.

۲۵ لهذا دروغ را ترک کرده هر کس همسایه خود را راست بگوید زیرا که ما اعضای یکدیگریم.

میخوانیم که دروغ را ترک کنیم، از خود بکنیم از خود دور کنیم( مانند کندن لباس قدیمی.) قبلا دروغ میگفتیم در طبیعت تازه در مسیح دیگر نباید دروغ بگوییم به چه کسی؟ پولس رسول میگوید به همسایه خود، سپس ادامه میدهد « زیرا ما اعضای یکدیگریم.» در رومیان به ایمانداران مسیحی میگوید:« همچنین ما که بسیاریم یک جسد هستیم در مسیح اما فردافرد اعضای یکدیگر.» (رومیان  ۱۲: ۵ ) در کولسیان تقریبا عین همین را میخوانیم: « به یکدیگر دروغ مگویید چونکه انسانیت کهنه را با اعمالش از خود بیرون کرده اید.» ( ۳: ۹ ) در یک نگاه در خواهیم یافت که نظر آیه به ایمانداران مسیحی است. یعنی بین ایمانداران مسیحی نباید دروغ گفتن به همدیگر باشد. پس آیا ما ازادیم به غیرایمانداران مسیح دروغ بگوییم؟ هرگز! در کتاب امثال میخوانیم که خداوند شش چیز را مکروه میدارد و اما از هفت چیز نفرت دارد، و اولین دو موردی را که میخوانیم « چشمان متکبر و زبان دروغگو » است. ( امثال ۶ : ۱۶- ۱۷ ) در کتاب زکریاء نبی میخوانیم: « و این است کارهایی که باید بکنید با یکدیگر راست گویید و در دروازهای خود انصاف و داوری سلامتی را اجرا دارید و در دلهای خود برای یکدیگر بدی میندیشید و قسم دروغ را دوست مدارید زیرا خداوند میگوید از همه این کارها نفرت دارم.» ( زکریاء نبی ۸ : ۱۶- ۱۷ ) در کتاب مکاشفه یوحنای رسول میخوانیم که آنانی که به شرارت نفس و جسم تن ندادند و مطیع بره هستند و از میان بسیاری به خون بره خریده شده اند تا از آن خدا و بره باشند یک اخلاق نیکوی مسیحی داشتند: « و در دهان ایشان دروغی یافت نشد زیرا که بی عیب هستند.» ( مکاشفه ۱۴ : ۴- ۵ )  

اهمیت مرکزی آیه ۲۵ در این است که چون ما اعضای بدن مسیح هستیم و در مسیح و مسیح در ما، ما به همدیگر، به اعضاء بدن مسیح نباید دروغ بگوییم. دروغ نباید در کلیسا باشد. نه در کلیسا بلکه در رفتار و اخلاق مسیحی ما نیز نباید باشد. 

۲۶ خشم گیرید و گناه مورزید، خورشید بر غیظ شما غروب نکند.

در کل کتابمقدس این آیه یکبار در مزمور ۳۷ : ۸ آمده است و یکبار در کل عهد جدید اینجا آمده است. در مزمور میخوانیم: « از غضب برکنار شو و خشم را ترک کن، خود را مشوش مساز که البته باعث گناه خواهد شد.» اگر پولس رسول بر استناد این آیه در مزمور این سخن را در نامه خود آورده باشد، ریشه خشم گرفتن در مزمور بدلیل شرارت انسانهای حیله گر و زندگی رفاهمند و ثروت و موفقیت آنها میباشد. در مزمور میخوانیم که مزمورنویس میگوید: « نزد خداوند ساکت شو و منتظر او باش، و از شخص فرخنده طریق و مرد حیله گر خود را مشوش مساز. از غضب برکنار شو و خشم را ترک کن خود را مشوش مساز که البته باعث گناه خواهد شد.» ( مزمور ۳۷ : ۷- ۸ ) 

پس میتوانیم تاحدودی دلیل خشم گرفتن ایمانداران مسیحی را بدلیل بیعدالتی شریران در حالی که زندگی آنها در رفاه و سلامتی است میباشد و یا پیروزی بیعدالتی و ظلم، گناه و شرارت در دنیا دانست. در هر حال، جمله دستوری این نیست که ایماندار مسیح نباید از دیدن این همه بیعدالتی و ظلم و ستم عصبانی نگشته و خشمگین نگردد. مسلما ما خشمگین خواهیم شد. اما این خشم باید کوتاه مدت باشد و نهایتا نیت دل و فکر خود را به خدا بسپاریم و با خشم شب را به پایان نرسانیم. زیرا خشم مقدس و نادرست نهایتا منجر به گناه و شرارت میگردد. گفتم خشم مقدس. در این واقع ما خشم مقدس را شاهد هستیم اما در کنار آن محبت و رحمت خدا.

 نمونه بارز این مثال خود عیسای خداوند است. در انجیل یوحنا میخوانیم او وارد معبد اورشلیم میشود و با شلاقی که از ریسمانها درست کرده بود با غیرتی که از معبد خدا در او بجوش آمده بود در خشم همه بازاریان را زده، ظرفهای آنها را وارونه کرده و همه آنها را از معبد بیرون میکند.( یوحنا ۲: ۱۳- ۱۶ ) اما جالب است که در متی و مرقس و لوقا میخوانیم درست پس از انجام این عمل پر از خشم عیسای خداوند، بیماران به نزد او آمده، او آنها را شفا داد و یا مردمی را که جمع شده بودند را تعلیم داد.( متی ۲۱ : ۱۲- ۱۴ و مرقس ۱۱: ۱۵- ۱۷ و لوقا ۱۹ : ۴۵- ۴۷ ) 

۲۷ ابلیس را مجال ندهید. 

عبارت یونانی مجال دادن مانند دادن یک مکان فیزیکی به کسی است. جا دادن. به هر میزان و به هر زمانی و به اندازه ایی. این ایه گویای یک نبرد روحانی است. نبردی که حتی پس از ایمان به مسیح ادامه دارد. ابلیس یا شیطان هنوز هست. لطفا دقت کنید که این آیه درست پس از موضوع خشم گرفتن و گناه نکردن آمده است. با وصل کردن این دو جمله پس از همدیگر به نظر میرسد که گویی خشم گرفتن و گناه کردن یکی از اعمال نیروهای پلید شیطانی در ماست در ایمانداری که از سر تغذیه نمیگردد(عیسای مسیح) و بسمت حیاتی که در خداوند است گام برنمیدارد(ایه ۱۸ ). در فصل ۲ آیات ۲ خواندیم که « که در آنها قبل رفتار میکردید بر حسب دوره این جهان بر وفق رییس قدرت هوا یعنی آن روحی که الحال در فرزندان معصیت عمل میکند.» رییس قدرت هوا، هنوز عمل میکند و پولس رسول به ایمانداران افسس که در شهری بودند که اعمال پلید شیطانی، تمرینات ارواح و جادوگری شهره آن بود، فرمان میدهد که هیچ مجالی حتی به اندازه نوک سوزن به شیطان در اخلاق مسیحی، در رفتار مسیحی، در افکار مسیحی خود ندهند. یعقوب میگوید باید با شیطان و وسوسه های پلید او مقاومت کرد تا از ما بگریزد.( یعقوب ۴: ۷ ) 

واعظی میگفت شیطان به کسی که خانه را از دست او در آورده بود گفت، حالا که خانه را از من گرفتی حدالقل اتاقی به من بده تا در آن ساکن باشم. ایماندار مسیح گفت، هرگز. شیطان گفت پس حدااقل جایی در دیوار اتاق خانه به من بده که میخی را بکویم. شخص گفت، میخی بکوبی؟ فقط یک میخ؟ او که این عمل برای او بینهایت ناچیز بنظر میرسید با شیطان موافقت کرد. شیطان آمد و یک میخ را کوبید در اتاق نشیمن مرد و به مرد گفت، بیاد داشته باش که این میخ مال من است و تو اجازه نداری آن را بکنی. مرد موافقت کرد. چیزی نگشت که یک روز شیطان آمد و یک جگر گاو را آویزان کرد به میخ. مرد گفت چه میکنی؟ شیطان گفت این میخ مال من است و من قصد دارم فقط این را روی آن آویزان کنم. مرد باز چیزی نگفت. اما روزها گذشت و به مرور زمان آن جگر گندید. و بوی گند آن آنقدر عمیق و جدی شد که مرد نتوانست در آن خانه بماند و آن خانه را ترک کرد و شیطان آمد و خانه را تصاحب کرد.

۲۸ دزد دیگر دزدی نکند بلکه به دستهای خود کار نیکو کرده زحمت بکشد تا بتواند نیازمندی را چیزی دهد. 

با کمی دقت مشاهده میکنیم که شخصی که قبلا دزد بوده، ایمان آورده و اکنون ایماندار مسیحی است. فرمان این است که او دیگر نباید دزدی کند. نه تنها نباید دزدی کند، بلکه با آن دستهایی که روزی دزدی میکرد، امروز باید کار کند و زحمت بکشد، آن هم کار نیکو و پسندیده نه کار خلاف و بد و وقیح. و با این کار کردن نه تنها در آمد زندگی خودش را از راه درست با دست خود فراهم کند بلکه با کاری که میکند به نیازمندان کلیسا کمک کند. این صد و هشتاد درجه تغییر و تحول ایمان مسیحی است! این آن کندن لباس کهنه قدیمی و پوشیدن لباس تازه در مسیح است. به همین ایمانداران افسس در آخرین وداع خود چنین گفته بود: « بلکه خود میدانید که همین دستها در رفع احتیاج خود و رفقایم خدمت میکرد. این همه را به شما نمودم که میباید چنین مشقت کشیده ضعفا را دستگیری نمایید و کلام خداوند عیسی را بخاطر دارید که او گفت دادن از گرفتن فرخنده تر است.» ( اعمال ۲۰ : ۳۴- ۳۵ ) در دوم تسالونیکیان پولس رسول میگوید: « و نان هیچکس را مفت نخوردیم بلکه به محنت و مشقت شبانه روز به کار مشغول میبودیم تا بر احدی از شما بار ننهیم.» ( دوم تسالونیکی ۳ : ۸ ) نگاه کنید به نمونه های دیگر پولس رسول در اول قرنتیان ۴ : ۱۲ و غلاطیان ۶ : ۱۰ ) 

۲۹ «هیچ سخن بد از دهان شما بیرون نیاید بلکه آنچه به حسب حاجت و برای بنای نیکو باشد، تا شنوندگان را فیض رسانید.۳۰ و روح قدوس خدا را که به او تا روز رستگاری مختوم شده اید محزون مسازید. ۳۱ و هر قسم تلخی و غیظ و خشم و فریاد و بدگویی و خباثت را از خود دور کنید. ۳۲ و با یکدیگر مهربان باشید و رحیم و همدیگر را عفو نمایید چنانکه خدا در مسیح شما را آمرزیده است.» 

این چهار آیه مانند زنجیری به هم وصل هستند و یکی پس از دیگری آمده است اما به نظر من آیه ۳۰ مرکزی این ارتباط بین آیات ۲۹ و ۳۱ و ۳۲ میباشد. زیرا به نظر میرسد که این انسانیت تازه در مسیح که در آیه ۲۴ میگوید به صورت خدا در عدالت و قدوسیت خلق شده است هنوز روزانه درگیر یک نبرد روحانی در درون خود و دنیای بیرون است. در باره گذشته گناهکار خود، آن انسان قدیمی و آن شخصیت تازه در مسیح که پبش روی او قرار داده شده است تا در آن قدم بزند. 

به نظر من از آیه ۲۵ تا ۲۹ همه این اخلاقیات قدیمی ما اگر که هنوز آنها را تکرار کنیم با آیه ۳۰ یک ارتباط مستقیم دارد: محزون کردن روح القدس خدا که در ماست. برای درک این حقیقت اجازه بدهید از آیه ۲۹ آغاز کنیم: «۲۹ «هیچ سخن بد از دهان شما بیرون نیاید بلکه آنچه به حسب حاجت و برای بنای نیکو باشد، تا شنوندگان را فیض رسانید.» این آیه به خوبی گویای این است که روزهایی بود که ما سخنان زشت و بد از دهان ما بیرون میامد که نیازی به گفتن آن نبود و برای بنا کردن و ساختن روحانی دیگران هرگز بکار برده نمیشد که هیچ بلکه برای آتش زدن و خراب کردن و ویران کردن. یعقوب در این خصوص در رساله خود با جدیت و قدرت خاصی به آن اشاره کرده است. او میگوید:« و زبان آتشی است. آن عالم ناراستی در میان اعضای ما زبان است که تمام بدن را می آلاید و دایره کاینات را میسوزاند و از جهنم سوخته میشود.» ( ۳: ۶ ) همچنین در کولسیان پولس رسول همین را تکرار کرده بود که « گفتگوی شما همیشه با فیض باشد.» ( ۴: ۶ ) در همین کولسیان گفته بود « لیکن الحال شما همه را ترک کنید یعنی خشم و غیظ و بدخویی و بدگویی و فحش را از زبان خود.» ( ۳: ۸ ) 

در همین نامه افسسیان جلوتر پولس تکرار میکند که « و نه قباحت و بیهوده گویی و چرب زبانی که اینها شایسته نیست بلکه شکرگزاری.» ( ۵: ۴ ) نهایتا پولس رسول عبارت « بنا » کردن یا اویکودومه را بکار میبرد که او بارها در نامه قرنتیان یا در نامه های دیگر به نحوی در جهت ساختن کلیسا و اعضا چه در رابطه با همدیگر و چه در رابطه با همدیگر در مسیح در کلیسا و برای پیشبرد کلیسا و پادشاهی خداوند استفاده کرده است. برای پولس رسول همه چیز و هر چیز باید برای بنای ایمانداران باشد. در آیه۱۲ همین بخش گفته بود که افراد با هدایای خاص خود که توسط خواندگی خود برگزیده شده اند برای بنای بدن مسیح کلیسا برگزیده شده اند. سپس در اول قرنتیان ۱۴ : ۲۶ میگوید« پس ای برادران مقصود این است که وقتی که جمع شوید هر یکی از شما سرودی دارد تعلیمی دارد زبانی دارد مکاشفه ایی دارد ترجمه ایی دارد باید همه به جهت بنا بشود.» اگر حرفی از دهان من بیرون میاید که کسی را بنا نمیکند، کسی را به جهت نیکویی سوق نمیدهد نباید از دهانم خارج شود. هیچ سخنی! نگو که یک حرف و یک جمله اشکالی ندارد: هیچ سخن بد! 

« « ۳۰ و روح قدوس خدا را که به او تا روز رستگاری مختوم شده اید محزون مسازید. ۳۱ و هر قسم تلخی و غیظ و خشم و فریاد و بدگویی و خباثت را از خود دور کنید. ۳۲ و با یکدیگر مهربان باشید و رحیم و همدیگر را عفو نمایید چنانکه خدا در مسیح شما را آمرزیده است.» 

تعبیرات و تفسیرات متعددی در خصوص کار و نقش روح القدس در بین الهیدانان مسیحی وجود دارد. قصد من در این نوشته بررسی چنین موضوع گسترده و عمیقی نیست. بلکه قصد دارم تا بطور عملی کار و نقش روح القدس و مسیر کاربردی آن را در این نامه افسسیان به شما یکبار دیگر نشان بدهم. با جمعبندی کردن و در کنار گذاشتن آنها، با هدایت خود روح القدس بواسطه کلام مقدس او، باشد که تفسیرات و خضعبلات پوچ و بی معنی و گزاف در خصوص روح قدوس عزیز خدا که در بین ما ایرانیان مسیحی رواج دارد روشن شده و من و شما و آنها از آن دست برداریم! 

مسیر بکار بردن نقش و کار روح القدس در نامه افسسیان از آغاز تا به اینجا: 

۱-در ۱: ۱۳- ۱۴ خواندیم که او باعث شد تا دلهای ما باز شود به پیام انجیل و چون آن را شنیدم به عیسای خداوند ایمان اوردیم و چون ایمان آوردیم به روح القدس خدا مهر و مختوم شدیم. و روح القدس برای ما بیعانه و آن وعده عظیم خدای پدر بود که در آینده تماما به ما داده خواهد شد. 

۲-در  ۲: ۱۸ و ۲۲ کار روح القدس را در متحد کردن و یگانه کردن بدن مسیح در کلیسا به هر رنگ و نژاد و ملیتی از سراسر دنیا خواندیم.

۳- در ۳: ۱۶ پولس به ایمانداران افسس میگوید که از روح القدس خدا قوت گرفته و در ایمان در مسیح ساکن شویم. 

۴- در ۴: ۳ میگوید که کلیسا و اعضای کلیسا باید دایما طالب یگانگی روح القدس در کلیسا و در رابطه خود با دیگر ایمانداران باشند. 

۵- در ۴: ۳۰ فرمان میدهد که روح القدس خدا را محزون نکنند،  زیرا به آن مختوم شده اند، مهر شده اند. ( ۱: ۱۳- ۱۴ ) کاری که اسراییل در طول عمر خود کرد. و جالب است که این فرمان را در بین دو فرمان دیگر در آیات ۲۹ که میگوید هیچ سخن بد از دهان آنها خارج نشود و در آیه ۳۱ که فرمان میدهد که هر گونه شرارت درونی را از خود دور کنند یا چون لباسی از خود برکنند، آمده است. 

۶-در ۵ : ۱۸ پولس به ایمانداران افسس میگوید آنها باید از روح القدس پر شوند تا از رفتارهای کاذب دنیای شریر پر نشوند. یعنی طوری که خود را در سرایش سرودهای پرستشی و دعا کردن و زیستن حکیمانه در زندگی مسیحی خود را تماما بروز بدهد. 

۷- نهایتا در ۶: ۱۸ پولس رسول به ایمانداران افسس تاکید میکند که در هر حالتی تمام وقت با التماس و درخواست مستمر در روح القدس دعا کنند. 

اما در باره محزون نکردن روح القدس 

چرا این محزون نکردن، نرنجاندن و نیازردن روح القدس تا به این اندازه اهمیت دارد؟ زیرا به خودی گویای شخصیت الهی و مجزای روح القدس خدا در تثلیث مقدس است. بر خلاف قرآن که هرگز روح القدس را نشناخته و او را بعنوان یک شخصیت ندانسته و از جبرییل گویی بعنوان روح القدس صحبت میکند، در تمام کتابمقدس روح القدس دارای شخصیت منحصر به فرد خود در ضمن در ترکیب با خدای تثلیث میباشد: 

اسراییل بر علیه روح القدس طغیان کرد. اشعیاء ۶۳: ۱۰ 

اسراییل با روح القدس سختدلی کرد. اعمال ۷: ۵۱ 

به روح القدس نباید دروغ گفت. اعمال ۵: ۳ 

روح القدس فکر میکند. اعمال ۱۵: ۲۸

روح القدس سخن میگوید. اعمال ۲۱: ۱۱ 

روح القدس یاد میدهد. لوقا ۱۲: ۱۲ 

اقتدار دارد. لوقا ۱: ۳۵- ۳۷ 

ازلی است. عبرانیان ۹: ۱۴

همه چیز را میداند. اول قرنتیان ۲: ۱۰ و ۱۱ 

در خلقت بود. پیدایش ۱: ۲ و ایوب ۳۳: ۴

و در تولد تازه نقشی اساسی دارد. یوحنا ۳: ۵ 

در رستاخیز مسیح نقش داشت. رومیان ۸: ۱۱ 

کفر گفتن به او غیرقابل بخشش است. متی ۱۲: ۳۱- ۳۲ 

در نوشتن کتابمقدس نقشی مستقیم داشت.  دوم پطرس ۱: ۲۰- ۲۱ 

همانطور که بالاتر قید کردم، ایه ۳۰ مانند دانه مرکزی و اصلی انگیزه زیستن در انسانیت تازه و بیرون کردن تمامی خصایل و رفتار ناپسند انسانیت کهنه و قدیمی است. از اینرو  درست پس از اینکه پولس رسول بیاد ایمانداران افسس میاندازد که آنها روح القدس خدا را در خود دارند آنطور که ( در وی چون ایمان آوردید از روح القدس وعده مختوم شدید. ۱: ۱۳ ) پس آنکس که مختوم به روح القدس است، مهر شده به روح القدس است نه تنها نباید آنچه از ایات ۲۲ تا ۲۹ گفته بود را دنبال کند بلکه این اخلاق و رفتار فساد قدیمی را نیز از خود دور کند که شامل:

« ۳۱ و هر قسم تلخی و غیظ و خشم و فریاد و بدگویی و خباثت را از خود دور کنید. » 

ترجمه انگلیسی این جمله بیشتر به ما در درک آن کمک خواهد کرد:

“۳۱ let all bitterness and wrath and anger and clamor and slander be put away from you, along with all malice.”

حرف وصفی « هر » که بلافاصله به اسم وصل میشود در خصوص شرایط و مقدار و میزان اسم صحبت میکند. این حرف وصفی برای پولس رسول بسیار آشناست! او بیش از ۳۰۰ بار در کل نامه های خود استفاده کرده است و فقط در نامه افسسیان از آن تقریبا ۳۷ بار استفاده میکند. بنظر میرسد با بکار بردن این « هر» قصد پولس رسول در بر گرفتن تمامی مجموعه تشویق یا نهی یا توبیخ کردن امری است که به آن اشاره دارد. یعنی چه؟ اگر پولس رسول میگوید « هر قسم تلخی » من و شما نمیتوانیم بهانه این را داشته باشیم که این نوع و یا آن نوع تلخ بودن ما موجه است و شامل این جمله و فرمان پولس نمیشود.  

پس عبارت« هر قسم» هر نوع و هر شکل و هر میزان هر مقدار تمامی آنچه پس از آن آمده است را شامل میگردد که باید از ما کنده شود، مانند یک لباس کهنه و قدیمی( آیه ۲۲ ): از خود بیرون کنید. در کولسیان میگوید: « لیکن الحال شما همه را ترک کنید یعنی خشم و غیظ و بدخویی و بدگویی و فحش را از زبان خود.» ( ۳: ۸ ) در بین امتها چنین اخلاقی مرسوم بود چون ترسی از خدایی قدوس نداشتند. رابطه آنها فقط با بتهای آنها مهم بود نه با همدیگر. این میزان اخلاقی در ایمان مسیحی یعنی در رابطه با خدایی قدوس و زنده و در رابطه با دیکران در یک انسانیت تازه برای امتهای غیریهود حقیقتا تازه و نوین بود و هرگز آن را در ورطه عمل ندیده بودند. در شعر و فلسفه و اداب و سنت تعلیمی خود شنیده بودند اما هرگز در پی اجرای آن نبودند. پولس رسول میگوید آن طبیعت قدیمی باید از آنها کنده شود، همه آن هر نوع آن و آنها را اسم میبرد. 

اگر  دروغ نگفتن و خشم نگرفتن و دزدی نکردن و سخن بد از دهان بیرون نیامدن(آیات ۲۵- ۲۹ ) در رابطه مستقیم ما با ایمانداران اطراف و دنیای بیرون ماست و گویای رفتار بیرونی ما با دنیای اطراف ماست؛ آیه ۳۱ به نظر من رابطه مستقیم درونی با خود ماست. ایه ۳۱ به درون ایماندار تازه تولد یافته و تازه شده در ایمان مسیحی نگاه کرده است و تماما به عمق آن رفته است. به نظر من تمامی موارد آیه ۳۱ در درون پوشیده ایماندار مسیحی میتواند مانند شیری درنده مانند آتشی سوزنده میماند که بیدرنگ قادر است تمامی دنیای بیرون را بسوزاند. 

« ۳۱ و هر قسم تلخی و غیظ و خشم و فریاد و بدگویی و خباثت را از خود دور کنید. » 

“۳۱ let all bitterness and wrath and anger and clamor and slander be put away from you, along with all malice.”

با کمی دقت متیوانیم یک ترتیب منظم از سقوط روحانی یک شخص مسیحی که رو به این نوع رفتار قدیمی خود کرده و آن را تکرار میکند در این ترتیب پولس رسول مشاهده کنیم. شخص ابتدا از موردی آنقدر ناراحت شده که احساسی تمام تلخ و زننده به او دست میدهد این احساس تلخی به خشمی(غیظ)درونی مبدل میشود طوری که تمام شخص را در اختیار خود میگیرد این احساس درونی به یک عصبانیت(خشم) مبدل میگردد سپس این احساس درونی بصورت علنی و آشکار در حالت درونی خود با فریاد از روی این خشم و عصبانیت نشان داده و با این فریاد زدن بدگویی ها یکی پس از دیگری بدون اینکه ما قادر به جلوگیری خود باشیم از ما بیرون میزند و این به شخصیتی در درون ما مبدل میشود که مبدل به شرارتی خودجوش میگردد. جالب اینجاست که کلمه یونانی برای خباثت کاکیا آمده است. که به شخصیتی اشاره دارد که خودخواه و خودجو و خودپرست است و بدلیل این خشم و عصبانیت و شرارت از او بروز میدهد. 

برای اهمیت ترک کردن این اخلاقیات کثیف قدیمی ما بهتر است که از خودمان این ایه بالای پولس رسول را بپرسیم: « لیکن شما مسیح را به اینطور نیاموخته اید.» آیا ما از مسیح این اخلاقیات را آموخته ایم؟ در دین قدیمی پدران ما همانطور که همه ما در آن بزرگ شده و تعلیم گرفته بودیم، داشتن  تمام این اخلاقیات آیه ۳۱ برای یک مسلمان تایید شده و مجاز شده بود مادامی که بر ضد یک غیرمسلمان چنین میکرد! یک شیعه از سنی همان اندازه تلخی و غیظ و خشم و فریاد و بدگویی و خباثت را به خود راه داده بود که یک سنی از شیعه. نفرت ما از عمر  و خاندان او آنقدر جدی و عمیق و کهنه بود که یک گربه بدبخت و بیچاره را بجای عمر میسوزاندیم و میخندیدیم!! یک مسلمان تمامی این آیه ۳۱ را میتوانست بر علیه یک بهایی داشته باشد و تحسین هم شود! نه در مسیحیت! محمد بن عبدالله خشم و عصبانیت و انتقام و فریاد را در تمام طول زمان قدرت خود از زمانی که در مدینه به قدرت خود مضاف میکرد اجرا کرد تا زمانی که وارد مکه شد و اطرافیان او. در حرف زیبا سخن میگفتند اما در عمل و در طینت در اوج خشم و غیظ و تلخی و بدگویی میسوختند. و خطرناکترین سقوط تعالیم قران و احادیث در این است که همه این اخلاقیات را توسط الله موجه و درست میداند. این الله است که تایید میکند به نفرت و کینه داشتن از کفار، اما درست در قطب مخالف چنین اخلاق سیاه و تاریکی که تاحدودی عمیق در خود ما وجود داشته و هنوز هم گاها مانند سیمرغی از خاکستر دوباره زنده میشود، این خداوند ما عیسای مسیح است که میخواهد که ما دشمنان خود را ببخشیم و برای آنها دعا کنیم و برکت بطلبیم! فرق این دو جهانبینی، فرق بین روز و شب است! آسمان و زمین است! زندگی و مرگ است! جهان بینی شما را کدام خدا شکل داده است؟ خدای کتابمقدس یا خدای قرآن؟ 

پولس رسول در برابر این عمل زشت و زننده قدیمی چه به ایمانداران افسس پیشنهاد میدهد؟ پولس رسول میگوید: 

 « ۳۲و با یکدیگر مهربان باشید و رحیم و همدیگر را عفو نمایید چنانکه خدا در مسیح شما را آمرزیده است. 

لطفا دقت کنید که چطوری  دو صفت مهربان بودن و رحیم بودن  به همراه یکدیگر را بخشیدن یا عفو کردن با عبارت « چنانکه » که در یونانی کاتوس آمده است و در زمان مقایسه کردن با مقام یا چیزی دیگر میاید بکار برده میشود به کار خدا در مسیح رابطه ایی مستقیم پیدا کرده است.  کلمه اصلی یونانی برای « مهربان » کرستوس آمده است و جالب است که نام مسیح به یونانی :« کریستوس » است. در حقیقت این مهربانی با عیسای مسیح رابطه ایی مستقیم دارد. اما مهربان باشید در این مفهوم یونانی احترام گذاشتن به شخص مقابل ترجمه شده است. حالتی که هیچ ناراحتی برای شخصی بار نخواهد آورد. و این در رابطه دو نفره و متقابل بینهایت حایز اهمیت است. در کولسیان میخوانیم: « پس مانند برگزیدگان مقدس و محبوب خدا احشای رحمت و مهربانی و تواضع و تحمل و حلم را بپوشید. و متحمل یکدیگر شده همدیگر را عفو کنید هر گاه بر دیگری ادعایی داشته باشید، چنانکه مسیح شما را آمرزید شما نیز چنین کنید.» ( کولسیان ۳: ۱۲- ۱۳ ) در اول پطرس میخوانیم: « خلاصه همه شما یک رای و همدرد و برادر دوست و مشفق و فروتن باشید. » ( اول پطرس ۳ : ۸ ) 

 در حقیقت پولس رسول به ایمانداران افسس میگوید که عملکرد آنها بعنوان انسان تازه در مسیح و ترک کردن تمامی رفتار قدیمی که پر از شرارت و نفس و گناه بود و رفتار مسیحی را پیشه کردن باید به مهربانی کردن به دیگر ایمانداران مسیحی و دیگران و رحیم بودن و بخشیدن همدیگر ختم شود. و ادامه میدهد که الگوی چنین رفتاری عظیم خود خدای قدوس و مهربان است. که درست زمانی که ما گناهکار بودیم، درست زمانی که ما مستحق لعنت بودیم، وقتی که ما به او زندگی خود را، حیات خود را مدیون بودیم و ما به راه مرگ و خطاها و شرارتهای دنیای فاسد بیرون و درون گام برمیداشتیم، خدا درست در چنین زمانی ما را در مسیح بخشید. « در وی به سبب خون او فدیه یعنی آمرزش گناهان را به اندازه دولت فیض او یافته ایم. که آن را به فراوانی عطا فرمود در هر حکمت و فطانت.» ( ۱: ۷ )

اگر خدا ما را که چنین فاسد و گناهکار و شریر بودیم در مسیح آمرزید، ایه ما نباید دیگران را که با ما چنین میکنند ببخشیم و بیامرزیم؟ (نگاه کنید به مثال بدهکار ظالم در متی ۱۸ : ۲۱- ۳۵ )  

خود را بیازماییم:

۱-کدامیک به نظر آسان تر  میرسد: قدم زدن در رفتارهای قدیمی غیر مسیحی یا قدم زدن در رفتارهای تازه مسیحی؟

۲- شما مسیح را چگونه آموخته اید؟ از او چه به طور عینی و علنی در زندگی مسیحی خود آموخته اید؟

۳-چرا ما لباسهای قدیمی خود را هنوز دوست داریم، هر چند لباسهای تازه نیز میخریم آنها را هنوز حفظ میکنیم؟ چطور این را به ترک کردن اخلاق قدیمی و اخلاق تازه مقایسه میکنید؟

۴-آیا تاکنون آنقدر خشمگین شده اید که حتی به غروب خورشید هم فکر نکرده اید که بیامرزید؟  

۵- شما چگونه مختوم شدن خود را با روح القدس توجیح و تفسیر میکنید؟ 


[۱] Robertson A. T. Word Pictures in the New Testament Vol. IV Broadman Press Nash. 1931 p. 540  

[۲] Ibid. 607-608 

[۳] Bruce Frederick Fyvie The Epsitles of the Colossians, to Philemon, and to the Ephesians pub. Erdmans 1990 p.358

درباره ح. گ.

اهل سمنانم. در یک خانواده چوپان بدنیا آمدم. دوران کودکی و خردسالی من جایی بود بین ییلاق و قشلاق بین فیروزکوه و سمنان. هنوز صدای پای اسبها و یابوهایمان که از روی شن های رودخانه های اطراف فیروزکوه رد میشدیم و من و برادر کوچکترم در خورجین های آنها گذاشته شده بودیم را در گوشهای خودم دارم. آواز عقابها بر فراز صخره ها و صدای رودخانه که گویی تمام دره ایی که از آن رد میشدیم را پر کرده بود و ما انگاری از دل آبها میگذشتیم. آه کوههای سر به فلک کشیده! چشمه های خنک و همیشه پربار! تا اینکه به سمنان برای تحصیل آمدیم. سال ۱۳۵۷ که شاه رفت من سیزده سالم بود. یاد مادرم بخیر به ما که کله پرشوری داشتیم بخصوص به برادرم که بعدا فهمیدیم او یک کمونیست است میگفت: شما حالیتون نیست دارید چکار میکنید. او سواد خواندن یا نوشتن هم نداشت! برادرم دستم را گرفت و مرا عضو کانون دانش آموزان ایران، شاخه دانش آموزی حزب توده ایران کرد. مجله آذرخش را کانون ما چاپ میکرد و من آن را در مدرسه راهنمایی دکتر مصدق پخش میکردم. رویا و آرزوهای خوبی داشتیم. برای اتحاد کارگری و نابودی امپریالیست جهانی تلاش میکردیم. نوک کفش من سوراخ بود که پوسترهای آیت الله خمینی را که حزب آن را چاپ کرده بود و فواید الله اکبر و مبارزه متحد را بر علیه آمریکا و غرب را روی آن شعار میداد روی در و دیوار سمنان با سریشم شبهای تابستان میچسبانیدیم. از کمیته محل کتک خوردیم و نقل مجلس فامیل و همسایه ها بودیم که ما را بی خدا و کافر میدانستند. از همان نوجوانی خواندن ومطالعه بخشی از زندگی من شد. از ماهی سیاه کوچولو شروع کردم تا تاریخ قدیم ویل دورانت. من دوستار ادبیات بودم. داستان را دوست داشتم پس گرایش به داستان سرایی و نوشتن کردم. من مقدار زیادی از ادبیات روس را که به فارسی ترجمه شده بود را تا سن نوزده سالگی خواندم. همچنین ادبیات آمریکای جنوبی و اروپا را که به زبان فارسی ترجمه شده بود را در طول سالهای نوجوانی و جوانی ام خواندم. با ادبیات ایران خارج از شاعرانی چون حافظ و سعدی و غیره با نویسندگانی معاصری مثل هدایت، گلشیری، جلال آل احمد، چوبک، دولت آبادی، ساعدی و شاملو و نیما و مشیری و هوشنگ ابتهاج و احسان طبری اشنایی دارم. من شدیدا دوستدار موسیقی کلاسیک بودم و تمام قلب و جان و روح مرا تسخیر میکرد. از شوستاکوویچ گرفته تا باخ و موتزارت و بتهون و چایکوفسکی. در این ادبیات روس بود که به مرور زمان به شخصیتهای آن دقیق شدم و عمیقا فاصله ایی غریب از حیث دیدگاه زندگی، جهان بینی کلی و امور درون زندگی مشاهده کردم و از خودم میپرسیدم: چرا؟ چرا نوشته های ما گویی یک تکرار و چرخیدن به دور خود در حول محور یک نیاز، یک فکر، یک خواسته و یک ارمان است. و بنظر میرسد که هیچکس آن را هنوز پیدا نکرده است. هنوز در یک تلاطم و بیقراری تمام ملتی دور میزند؟ پس این صلح کجاست؟ این ارامش؟ چرا میتوانم ژرفنای عظیمی را یک نورد و پیمایش کوهی عظیم و درنوردیدن آن با پیروزی و شکست و خنده و اشک را با هم در موسیقی کلاسیک، باخ و موتزات و بتهون و چایکوفسکی ببینم اما در سه تار محمد رضا لطفی دردی عمیق، بغضی فروخورده و هق هق دل رنجور را فقط ببینیم که در امید صبح است اما صبح گویی هرگز از دل شب بالا نمیزند؟ و وقتی با آثار تارکوفسکی آشنا شدم و بر صبر آهنین او برای نشان دادن عمق درد و رنج درون انسان تعمق کردم، در حرکت آرام و کشنده دوربینهای او بر روی رنگهای خاکستری و چهره های کوبیده شده انسانها، برای من سوالی کشنده را برانگیخت: پس آن صلح جاودان کجاست؟ یادم میاید به خوبی بیادم میاید که حتی در همین روزهای اوج فرهنگی و فعالیتهای سیاسی و هنری من، عمق خودم را سیاه میدیدم. کسی آن را نمیدانست اما خودم میدانستم. درونم پر از شرارت بود. افکارم ناپاک بود. و میل به طغیان و زشتی در عمق وجودم بود. نمیدانستم اسمش چیست اما میدانستم آن را به رغم تمامی محجوبیت من، خوبی من در محل و در بین در و همسایه ها، درونم فاسد بود و میل به انجام شرارت داشتم. در جلسه یادبود یکی از پسران دوست حزبی ما بود که در جنگ ایران و عراق کشته شده بود، اه، امان از ان جنگ! تمام هستی و روح و روان ما را برای همیشه نابود کرد. ما را با خودش ویران کرد و به گور برد! در ان جلسه بود که با قرایت اشعار لنگستون هیوز( سیاه همچون اعماق آفریقای خودم) توسط احمد شاملو آشنا شدم و تمام زندگی من با شعر : عیسای مسیح هیوز برای همیشه عوض شد. آن هم هیوزی که کمونیست بود! روی جاده مرگت به تو برخوردم بی آنکه بدانم که تو از آن میگذری/ هیاهوی جماعت که به گوش آمد/ خواستم برگردم اما کنجکاوی مانعم شد/ انبوه بی و سر و پاها چنان غریو میکشید/ اما چنان ضعیف بود که به اقیانوسی خفه و بیمار میمانست/ ناگهان ضعفی عجیب عارضم شد/ اما ماندم و پا بر نکشیدم/ حلقه ایی از خار خلنده بر سر داشتی و به من نگاه نکردی/ گذشتی و بر دوش خود بردی همه محنت مرا./ من با تمام وجود چنین کسی را میطلبیدم، چنین قدرتی، چنین رابطه ایی، که تمام محنت مرا با خودش ببرد، برای همیشه و به من ارامش بدهد. و این آغاز جستجوی من در سن هیجده سالگی در باره عیسای مسیح بود. باید به سربازی میرفتم. حزب منحل شده بود. همه یا به زندان افتادن بودند یا توبه کرده بودند یا فرار کرده بودند. برادرم فرار کرده بود. یک روز همه ما را بوسید و رفت که رفت. و ابروی ما در محل رفته بود. دختری را دوست داشتم که حتی یک دقیقه با او قدم نزده بودم. او را در کانون دیده بودم. درست موقعی که من به سربازی رفتم و در دوران آموزشی بودم یک نامه برایم نوشت که او کس دیگری را دوست دارد و رابطه ما تمام شده است. دخترک خاین! بعدها فهمیدم از یک پسر پولدار بالای شهر تهران که خانه اش در جردن بودن خوشش آمده بود. این خیانت بود. این بی رحمی بود. و من هم که دیگر امیدی به فردای با او را نداشتم پس از تمام شدن دوره اموزشی در پادگان لویزان، روزی که به میدان راه آهن ما را بردند که به جبهه بفرستند در همان میدان فرار کردم. برای خانواده من این اوج بدبختی و بی آبرویی بود. برادر بزرگم از ایران فرار کرده و من هم از سربازی. شش ما فراری بودم. زیرا پل خوابیدم. گرسنگی کشیدم. و بالاخره یک شب دستگیر شدم. اول بردنم به زندان نارمک بعد به بهارستان و از آنجا به اوین. دو هفته در اوین بودم. از اوین مرا به زندان ارتش در میدان پاستور بردند. در زندان نماز خواندم. روزه گرفتم. گریه کردم. تا این الله شاید همان قدرت و رابطه ایی باشد که بیاید و همه محنت مرا باخودش ببرد و اینده ایی روشن به من بدهد. در تاریکترین و مخوفترین روزهای زندگی ام الله هیچ پاسخی برای من نداشت. از زندان به همراه دو تا دژبان با دستنبدی های سرد و نقره ایی که روی دستهایم بود از میان ماشینهای وحشی و دود کشنده دور میدان بهارستان با شرم و بی آبرویی که بر من هوار شده بود و در عین حال در پوچی مطلق که بر جانم سنگینی میکرد، مرا مستقیم به جبهه های جنگ بردند. در گیلانغرب. از گیلانغرب تا دهلران و فکه و دارخوین و دزفول در میان تپه ها و دره ها و سوراخها سالهای اضطراب و مرگ سپری شد. در چهار عملیات جنگی قرار گرفتم و دو بار به فاصله اندکی از مرگ رهایی پیدا کردم. منشی گروهان بودم. باید برای کشته ها و زخمی ها گزارش مینوشتم. و در این روزهای عمرم بود که الله برای من تماما مرد! بی رحمی و سقاوت جنگ، فساد بین سربازها و اینکه شاید همین امشب سرت را ببرند و روی سینه ات بگذارند، و از همه مهمتر، عدم بخشش و تنفر بین شیعه وسنی مرا عذاب میداد. و اینکه همین ارتش و قدرت و تنفر بر تمام یک مملکت حکومت میکند اما باز خودش را دین صلح و آرامش و سعادت میداند . تبلیغ میکند که تنها پاسخ برای بشریت است. هست؟ بود؟ پس کجا بود؟ جنگ تمام معنای زندگی را از من گرفت. هر وقت به مرخضی میامدم و میخواستم برگردم به جبهه امید اینکه زنده برگردم نداشتم و گمان میکردم بلاخره یکروز یک طبق هم برای من در سر محل لتیبار میگذارند( شاید!) دو سال و شش ماه در جنگ بودم. از جنگ زخمی در جان و روح و روان برگشتم. به سیگار و عرق و مواد مخدر روی آوردم. و اما در ته دلم عیسای مسیح لنگستون هیوز هنوز زنده بود. از سمنان خسته شدم بودم. همه کوچه و پس کوچه هایش برای من پر بود از خاطره و همه آن خاطرات درد غریبی را بر روانم میاورد و من آن را نمیخواستم. به تهران رفتم. با عباس از بچه های قدیمی حزب یک جایی گرفتیم در اوین درکه. استخدام یک شرکت خاکشناسی شدم که حوالی ونک بود. کار بود و خوردن عرق و تریاک. تاثیر جنگ و زخمهای آن را فریاد نمیزدم بلکه بدون اینکه از آن حرف بزنم در جان و روحم مانند صلیبی سنگین میکشیدم همان صلیبی که هیوز در شعر خود سخن میگفت. در میان مردمی زندگی میکردم که شادمانی و روح زندگی در آنها مرده بود و سیاهی بود که قامت کوچه و خیابان را پر کرده بود. فیلم های تارکوفسکی به من آرامش میداد و سوالی عجیب در من آغاز کرده بود که کجاست آن صلح پایدار و کیست آنکس که میتواند از پس این همه درد و رنج و مرگ و نابودی برآید؟ هامون را که دیدم کاری از مهرجویی، تمام فرهنگ و سنت ممکلت خودم را در هامون گمشده فلسفه و عشق و زندگی و حیات ازلی پیدا کردم. من هامون بودم که زیر بار سنگین گذشته، لعنت دیروز پدرانم و شرارتهایی که آنها بار آورده بودند و پوچی و تهی بودن زندگی حاضر که خالی از محبت پاک و بی ریا بود نفس میکشیدند. این فلیم را بیش از بیست بار نگاه کردم و تقریبا تمام نوشته های آن را حفظ شدم. یک روز از عباس پرسیدم در باره عیسای مسیح چه میداند. کتاب آخرین وسوسه مسیح را به قلم نیکوس کازنتزاکیس به من داد. این کتاب را تمام کردم. کتاب زوربای یونانی او را خواندم. این را تمام کردم، کتاب قدیس فرانسیس بعد آزادی یا مرگ بعد گزارش به خاک یونان. در کتاب گزارش به خاک یونان بود که من با ایات کتابمقدس در پاورقی ها اشنا شدم. البته در کتب دیگر او هم چند تایی پیدا کردم. از انجیل به قل متی، یا یوحنا. و برای من عجیب بودند. زیبا اما عجیب. من نه مسیح را در خواب دیدم و نه رویا دیدم. من با مسیح بر روی جاده مرگش ملاقات کردم و اینکه چرا باید یک جوان بر بالای صلیب برای دیگران بمیرد. این سوال مرکز جستجوی من در خصوص مسیح بود. و شاید دلیلش این بود که برای من زندگی یک جاده ایست که رو به مرگ است. همه خواهند مرد. اما چرا باید یکنفر برای دیگران بمیرد؟ لطفا در نظر داشته باشید که در تمام این سالها من حتی یکبار قادر به خواندن کتابمقدس نبودم. یعنی نمیتوانستم آن را پیدا کنم. و مسلما آن زمانها سیستم اینترنتی و فوج دسترسی به چنین منابعی بسیار نادر و ناچیز بود و من به آن اصلا دسترسی نداشتم. اما جالب اینجاست که در دنیای تاریک افکارم این بارقه های نور کلام خدا و آیات جسته و گریخته کتابهای کازنتزاکیس که در پاورقی آنها را پیدا کرده و میخواندم منبع خوراک روحانی من از الیهات مسیحی بود. به من بارقه ایی را میداد که به آن فکر کنم و افکارم را در حول آن گسترش بدهم. ازدواج کردم که خودش داستانی دیگر است. و ازدواج من تماما در حول و حوش زندگی مسیح و رابطه او با انسانهای اطراف او شکل گرفت. در محبت ساده و بیر یای او به مردمی که از حیث میزان اجتماعی و فرهنگی طرد شده بودند. من خودم را بیگناه نمیدانستم از اینرو درک کردن دردها و شرارتهای دیگران برای من سخت نبود. شرارت را در تار و پود خودم میدیدم. نمیدانستم توبه کردن و ایمان آوردن چیست اما میدانستم که تمام وجود من تاریک است. و من به وضوح این تاریکی را بر تمام ایران میدیدم. بر تمام مردم ما. همان مردمی که روزی برای آنها من مبارزه میکردم و میخواستم جامعه ایی پر از صلح و سعادت را داشته باشند. تازه فهمیده بودم که محال بود! زیرا جنگ و شرارت و فساد جامعه از من آغاز میشود. از رابطه های کشنده و بدون رحم و ترحم. بدون بخشش و بدون گذشت. و من باور داشتم که در میان گناهکاران و شریران زندگی میکنم زیرا خودم یکی از آنها بودم. داستانم را کوتاه کنم. سالها بعد که به آمریکا آمدم و انجیل را به زبان فارسی برای اولین بار خواندم. تنها و تنها تمرکز من به تعالیم مسیح بود. به سخنانش. به زندگی اش. به رفتارش. به آنچه بر روی زمین کرد. در برابر این عظمت او، اویی که در پی شناخت او بودم و سالها در پی اش میگشتم. تازه فهمیدم این بوده است که در پی من میگشته است. او به روی زمین آمده بود، خدا جسم گرفته بود به روی زمین آمده بود و در پی انسان شرور و گناهکاری چون من میگشته است. من گمشده! من له شده در شرارت گناهانم! من خیانت شده مذهب و گمراه شده و فریب خورده سیاست و افکار انسانی انسان. آه او چه زیبا بود! آه او چه شیرین بود! سرخ بود مثل انارهای درشت و خوشمزه باغهای سمنان! مثل گل زیبا و خوشبوی نرگس! تنها یک چیز میدانستم و به یک یقین کامل رسیده بودم که من گناهکارم و او قدوس است. من باید به شرارت و گناهانم نزد او قلبا اعتراف کنم تا مرا ببخشد و چنین کردم. و او بر تشنگی و گرسنگی جانم ریخته شد و مرا از مرگ و فنای ازلی یکبار برای همیشه نجات داد. من تمام او را در این مدت سه سالی که بر روی زمین بود و برای ما در انجیل نوشته شده بود را مثل آب خنک چشمه های فیروزکوه در کویر داغ دلم. در افکار پوسیده و خیانت شده ام. در ذات کثیف و گناه کارم. در شب مخوف فردایی که میامد و من برای آن اماده نبودم، نوشیدم. نوشیدم. نوشیدم. و او فکر و جان و روح مرا با فیض و محبت و حقیقت خودش یکبار برای همیشه مهر و موم کرد. برای من از رازی سخن گفت که تمام نسل ایرانی من در پی گشایش آن راز بودند. آن نوشداروی سهراب. آن شراب. آن سیمرغ. آن خرقه. آن فراق. آن حجاب. آن مستانگی. آن فرزانگی. آن ناقوس. آن پریا. آن انار. همه این عزیزان در پی یافتن یک راز بودند. و من آن راز عظیم را در خود عیسای مسیح دیدم. میدانی دوست عزیزم! گوش کن! خود او آن راز عظیم بود و هست و خواهد بود و خواهد ماند. و من امروز خادم این راز عظیم برای شما هستم.

مقاله مرتبط

بررسی نامه رومیان. بخش ۲۳

۲۳- فصل سوم ایات ۲۵- ۲۶  ” ۲۵که خدا او را از قبل معین کرد ...