Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads125_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 8

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads120_90_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 129

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads120_60_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 250

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads120_600_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 372

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads120_240_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 493

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads160_600_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 613

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads300_600_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 721

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads250_250_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 830

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads300_100_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 942

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; ads300_250_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php on line 1054

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_video_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-video.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_posts_list has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-posts.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_login_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-login.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_google_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-google.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_widget_tabs has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-tabbed.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_flickr_photos has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-flickr.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_author_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-author.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; author_post_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-author.php on line 68

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_social_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-social.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_search has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-search.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_slider has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-slider.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; TIE_WeatherWidget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-weather.php on line 220

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_youtube_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-youtube.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_Latest_Tweets has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-twitter.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_timeline_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-timeline.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_facebook_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-facebook.php on line 7

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_categort_posts has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-category.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_news_pic has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-news-pic.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_text_html has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-text-html.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_feedburner_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-feedburner.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_soundcloud has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-soundcloud.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_author_custom has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-author-custom.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_Author_Bio has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-custom-author.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_authors_posts has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-authors-posts.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; tie_comments_avatar has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-comments-avatar.php on line 6

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; arqam_lite_counter_widget has a deprecated constructor in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/functions/arqam-lite.php on line 734

Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/hrhkfeyz/public_html/wp-content/themes/feyz/framework/widgets/widget-ads.php:8) in /home/hrhkfeyz/public_html/wp-includes/feed-rss2.php on line 8
مزمور ۲۳ – فیض https://feyz.org Thu, 12 Nov 2015 17:08:18 +0330 fa-IR hourly 1 مزمور ۲۳ داود نبی https://feyz.org/%d9%85%d8%b2%d9%85%d9%88%d8%b1-%db%b2%db%b3-%d8%af%d8%a7%d9%88%d8%af-%d9%86%d8%a8%db%8c/ Thu, 12 Nov 2015 17:08:10 +0000 http://feyz.org/?p=1123 رازهای نهفته شدۀ الهی در مزمور ۲۳
تفسیری کوتاه بر مزمور بیست و سوم داود
نوشتۀ: ح.گ

شهرت مزمور ۲۳
این را به قوت میتوانم بگویم که ایمانداران تمام دنیا حتی اگر هیچ کتاب و هیچ بخشی از کتب عهد عتیق را نخوانده باشند، از مزمور ۲۳ تا حدودی اطلاع دارند! یادم میاید حتی زمانی که من ایماندار مسیحی نبودم و در ایران زندگی میکردم، کتابی به دستم رسید که در زیر خفقان و تاریکی حکومت اسلامی از انگلیسی به فارسی ترجمه شده بود. در این کتاب که به نظر میرسید بیشتر تمرکز به شادی در زندگی و کامیابی داشت. خوانندگان را تشویق میکرد تا در زندگی آرامش داشته باشند. نویسندۀ کتاب یک خانم کاتولیک بود و او در این کتاب خود، از مزامیر داود استفاده کرده بود. مترجم نیز این مزامیر را از نسخه های کتاب مقدس برداشت کرده و آن را در کتاب گذاشته بود. در آن دورانی که کلام خدا در ایران نایاب بود و شما نمیتوانستی یک نسخۀ درست و صحیح کتابمقدس را در کتابفروشی به صورت علنی بخرید، دیدن این مزامیر و خواندن آنها برای من مانند چشمه ایی خنک و زلال در یک بیابان میمانست. من در چنین شرایطی با مزمور ۲۳ آشنا شدم. و برای من که یک چوپان زاده بودم و در میان گله ها و چشمه زارها و کوهستانها و مرغزارها بزرگ شده بودم، وقتی میخواندم :” خداوند شبان من است.” آنقدر ملموس و نزدیک و دلنشین بود که گویی تمامی آسمان با من سخن میگوید…و نهایتا گفت!
به هر حال میدانم که شما نیز به نوعی تجارب روحانی خودتان را با این مزمور دارید. میتوانم بگویم چه بسا بسیاری از شما آن را حفظ باشید. و در حالت جدی آن، این مزمور را به صورت گردنبند، دستنبد، بر دست یا گردن خود حمل کنید! داده باشید با خط خوش نستعلیق آن را برایتان بنویسند و آن را در قابهای زرین گذاشته، و آن را بر سر در اتاق نشیمن خود آویزان کرده باشید. من به شما حق میدهم که با این مزمور تا به این حد زیاده روی کنید! نه به دلیل دیدگاه شما، بلکه به دلیل حجم و بار روحانی غنی و پربار نهفته شده در این مزمور که فقط ۶ ایه هم بیشتر نیست!
چند وقت پیش این فرصت به من داده شد که در خصوص مطلبی دروسی را آماده کنم. مزمور ۲۳ بخشی از این مجموعه بود. و من که مانند شما بارها و بارها مزمور ۲۳ را خوانده بودم، و به یاد داشتم، و خاطرات دیرینه و قدیمی خودم را زمانی که در ایران بودم را با آن تازه میکردم، وقتی از نزدیک به این مزمور خیره شدم و بر آن تمرکز کردم و قصد کردم تا دلایل و مفاهیم آن را درک کنم، به رازهایی پی بردم که هرگز قبل به آن توجه نکرده بودم. رازهایی که به من یاری کرد تا شخصیت یهوه، خدای داود، که او را بر آن داشته بود که این مزمور را بنویسد را بهتر و بهتر بشناسم. من قصد دارم این فیض روحانی را که در مطالعۀ این مزمور نصیب من شده است را با شما شریک شویم. دعای من این است که برای شما نیز منبع شادی و شور روحانی، شناخت بیشتر یهوه، خدای خداوند ما عیسای مسیح گردد، قلب او را تاحدودی بشناسید، تا من و شما بیشتر و بیشتر در زیستن با او لذت ببریم. یعنی آنچه که هرگز برای ما در دین اسلام و در رابطۀ ما با الله میسر نبود.

چه وقت داود مزمور ۲۳ را سرائید و مناسبت آن
در ترجمۀ انجیل قدیم وقتی به مزمور ۲۳ میرسید اگر دقت کنید میخوانید که نوشته است: ” مزمور داود ” این گویای این است که جمع آوری کنندگان اولیۀ مزامیر مطمئن بودند که این مزمور را داود سرائیده است. اما مزامیر اشعار و سرودها هستند. و هر شعر و هر سرودی برای سرایندگان آن بنا به مناسبتها و موقعیتهای خاص بوده است. یک شاعر یا یک سرایندۀ سرود، بقولنا هر وقت جام احساسات درونی او لبریز شد و از آن سرازیر شد، دیگر قادر به نگه داشتن آن در درون خود نیست، و آنگاه او قلم برداشته و تمامی آن را بر کاغذ میریزد. جالب است بدانید که مناسبت مزمور ۲۳ چه بوده است. داود در چه شرایطی بود که این مزمور را نوشت؟ مفسرین مسیحی و اغلب متفکرین یهود معتقد هستند که داود وقتی این مزمور را نوشت که در شرایطی که در کتاب اول سموئیل فصل ۲۵ برای ما قید شده است بوده است. در این بخش کتاب سموئیل میخوانیم که داود که از دست شائول پادشاه اسرائیل فراری است و برای حفظ جان خود در غاری در عدولام ساکن شده بود به مقرهایی در عین جدی ( اول سموئیل ۲۳: ۲۹ ) جابجا میشود.( منطقۀ جنوبی در کنار دریای مُرده ) در این زمان داود قریب به ۶۰۰ مرد جنگی را با خود دارد. سپس پس از مرگ سموئیل نبی، میخوانیم که داود به سمت بیابان فاران حرکت میکند. در یکی از روزها داود ده نفر از جوانان خادم خود را نزد مردی نابال نام در بیابان فاران میفرستد. در آغاز فصل ۲۵ نویسنده به ما میگوید که این مرد ” املاکش در کرمل بود و آن مرد بسیار بزرگ بود و سه هزار گوسفند و هزار بز داشت.”( اول سموئیل ۲۵: ۲) در همین بخش میخوانیم که داود و سربازان او املاک این مرد، نابال، را از دست دشمنان و فلسطینیان که بر او هجوم میاوردند حفظ میکردند. و در واقع ژاندارم اموال او بودند. به هر حال روزی داود ده نفر از خادمین جوان خود را نزد این مرد میفرستد و از او میخواهد که برای سربازان او خوراک بفرستد. نابال در فصل پشم چینی گوسفندانش بود و این فصل جشن است. داود در بیابان است، او هیچ حمایتی از جایی ندارد. و ۶۰۰ نفر مرد همراه او هستند. و آنها گرسنه اند. و او انتظار داشت وقتی آن ده جوان به نزد نابال میروند، او برای تمام زحماتی که داود و سربازانش برای او کشیده بودند، در چنین زمان جشن و شادی که مالک گوسفندان، چند تا گوسفند را قربانی کرده و همه را به آن دعوت میکند، برای داود نیز مقداری خوراکی بفرستد. اما آن ده جوان با عکس العمل زشت و غیرقابل انتظار این مرد احمق و نادان روبرو میشوند( نابال به زبان عبرو یعنی احمق!) و او به این ده فرستادۀ داود هیچ خوراکی‏ایی نمیدهد. خبر به گوش داود میرسد، و او اینبار به ۴۰۰ نفر از سربازان خود فرمان میدهد که شمشیرها را به کمر ببندند و به سمت جایی که نابال ساکن است حرکت کنند و به آنها فرمان میدهد که تا طلوع صبح هیچ ذکوری را برای نابال باقی نگذارند( ۲۵: ۳۴) در همین زمان، در راه داود و سربازان او به زمینی که نابال در آن ساکن بود، خبر به گوش همسر نابال به نام ابیجایل میرسد که همسر او با فرستادگان داود چه کرده است و داود قصد دارد چه کند پس او که زنی حکیم بود، بلافاصله عمق فاجعه را تشخیص داده، و با کاری که میکند، داود را از این عمل پشیمان میسازد. این زن تمامی خوراک مورد نیاز داود و سربازان او را با میل و خوشی تهیه کرده و آن را به او میسپارد. و داود در قبال به او میگوید:” یهوه خدای اسرائیل متبارک باد که ترا امروز به استقبال من فرستاد. و حکمت تو مبارک و تو نیز مبارک باشی که امروز مرا از ریختن خون و از کشیدن انتقام خویش بدست خود منع نمودی.”( ۲۵: ۳۲- ۳۳)
برای داود آن روز روز پیروزی یهوه بود. زیرا او مجبور نشده بود تا به زور شمشیر و ریختن خون به خواستۀ خود برسد. آن روز برای داود روزی بود که یهوه توسط ابیجایل نیاز او و ۶۰۰ نفر سرباز دیگر را برآورده کرده بود بدون اینکه او نیازی به این داشته باشد که دستش را برای انتقام از مردی گناهکار و احمق و اطرافیان او بلند کند. البته چون داود از خون نابال گذشت، یهوه نگذشت! زیرا انتقام از آن اوست نه از آن انسان. داود وقتی خبر مرگ نابال را شنید که یهوه جان او را گرفته است( ۲۵: ۳۸) دقیقا دانست که تمامی این تدارکات را خدایش برای او دیده است. و خداوند نیاز او را برآورده کرده است. برای داود آن روز روزی بود که یهوه یکبار دیگر وفاداری خود را به داود ثابت کرده بود. پس داود مزمور ۲۳ را میسراید و در این مزمور تمامی برکات آن روز را از دست یهوه میداند. اجازه بدهید تا این مزمور را با هم بخوانیم:
مزمور بیست و سوم
مزمور داود
” ۱ خداوند شبان من است، محتاج به هیچ چیز نخواهم بود. ۲ در مرتعهای سبز مرا میخواباند؛ نزد آبهای راحت مرا رهبری میکند. ۳ جان مرا برمیگرداند؛ و بخاطر نام خود به راههای عدالت هدایتم مینماید. ۴ چون در وادی سایۀ موت نیز راه روم؛ از بدی نخواهم ترسید زیرا تو با من هستی؛ عصا و چوبدستی تو مرا تسلی خواهد داد. ۵ سفره‏ایی برای من به حضور دشمنانم میگسترانی؛ سر مرا به روغن تدهین کرده‏ایی و کاسه ام لبریز شده است. ۶ هر آینه نیکویی و رحمت تمام ایام عمرم در پی من خواهد بود؛ و در خانۀ خداوند ساکن خواهم بود تا ابدالآباد.”

نگاهی نزدیک به مزمور ۲۳

۱- ” خداوند شبان من است، محتاج به هیچ چیز نخواهم بود.”
هر چند ما با هم واقعۀ پشت این مزمور که داود را واداشت تا آن را بسراید را با هم دیدیم، اما به نظر میرسد که داود، در این مزمور بالهای احساسات و باور خود را نسبت به یهوه، خدای خود را گسترش بیشتری داده است. او با این جمله آغاز کرده است: ” خداوند شبان من است.” چرا شبان؟ چرا فرماندۀ جنگی نه؟ چرا ماهیگیر نه؟! یا چرا باغبان نه؟ تمام این موارد برای فرهنگ اسرائیل آشنا بود. اما هیچ تشبیهی برای داود که خود روزی شبان و چوپان گلۀ پدرش بود تا به این اندازه نمیتوانسته یهوه، خدای داود را در این سرود وصف کند. وقتی داود، یهوه را شبان خود میخواند، او مقامی زمینی به خدا داده است. شغل و پیشه ایی آشنا. نه غریب. او یهوه را از آن فراز آسمان به روی زمین آورده و به دست او عصای چوپانی را داده است. او خود را گوسفند خوانده است. ناتوان و بی هیچ توانی برای حمایت از خود. پس این شیرین ترین و ملموس ترین و گویا ترین عمق دل داود بود که از خدایش سخن بگوید. داود از زبان عامی و سادۀ عبری خود سخن میگوید. دامداری و چوپانی پیشۀ متداول اسرائیل بوده است. برای داود همانقدر شبانی آشنا است که برای هر اسرائیلی. وقتی داود میگوید” خداوند شبان من است.” این با خود تمامی فرهنگ و آداب و رسوم یک شبان را به همراه میاورد. همانطور وقتی که عیسای خداوند خود را ” شبان نیکو ” نامید، برای شاگردان او دقیقا این ملموس بود که او چه میگوید. آنها با تمام پوست و گوشت خود حس میکردند که او چه میگوید. آنها نه تنها شبان بودن او را درک میکردند بلکه نیکو بودن او را نیز؛ در قیاس تمام شبانان دیگر که به فکر شکم و نفس و نیاز خود بودند و از گوسفندان برای رفع خواسته‏های خود استفاده میکردند. عیسی فرمود که او آن شبان نیکو است که جان خود را برای گوسفندان خود فدا میکند.
خود داود روزی شبان گوسفندان پدرش یسی بود. او میدانست چه میگوید! او وقتی خداوند را شبان میخواند، او خودش را گوسفند خوانده است. خود را مطیع خداوند خوانده است. او وقتی خداوند را شبان میخواند و خود را گوسفند میخواند در واقع اعلام کرده است که او تمام نیاز خود را، حمایت خود را، حفاظت جان خود را، مراقبت و پرستاری خود را در دستان خدای خود دیده است. وقتی داود خداوند را شبان خود میخواند، در واقع خدای خود را اینگونه شناخته است که او همه چیز را برای حفظ گوسفند یا گوسفندان خود خواهد کرد. او حتی جانش را برای آنان در خطر خواهد گذاشت. مگر خود داود روزی که شبان گوسفندان پدرش بود به جنگ شیر و خرس نمیرفت و گوسفند را از دهان او بیرون نمیاورد؟( اول سموئیل ۱۷: ۳۴- ۳۷) او خدای خود را چنین شناخته بود.
در ضمن وقتی او خداوند را شبان خود میخواند، از آن خدایی صحبت کرده است که خود داود در مزمور ۱۹ از او صحبت کرده است. در مزمور ۱۹ شما نمایی دیگر از همین خدا دارید. خدای مزمور ۱۹، همان خدای مزمور ۲۳ است. اما نگاه کنید به دیدگاههای متفاوت اما در عین واحد یکسان داود، نسبت به یهوه. در مزمور ۱۹، داود از یهوه چنین میگوید:” آسمان جلال خدا را بیان میکند، و فلک از عمل دستهایش خبر میدهد. روز سخن میراند تا روز، و شب معرفت را اعلان میکند تا شب.” سپس ادامه میدهد:” شریعت خداوند کامل است…شهادات خداوند امین است…فرائض خداوند راست است…امر خداوند پاک است…ترس خداوند طاهر است…احکام خداوند حق و تماما عدلست…ای خداوند که صخرۀ من و نجات دهندۀ من هستی.” همین خدا ناگهان در مزمور ۲۳ اینگونه توصیف میشود:” خداوند شبان من است.” پس اگر خدای مزمور ۱۹ با آن همه عظمت و شکوه اکنون شبان داود است و داود که خود را گوسفندی نحیف و مطیع و فرمانبردار میداند، پس آیا داود میتواند به چیزی محتاج باشد؟ ایا در چنین خدایی همه چیز داود تهیه نگشته است؟ آیا چنین خدایی، شبان داود است؟ پس داود میگوید:” محتاج به هیچ چیز نخواهم بود.” یعنی احتیاج و نیاز برای همۀ ما وجود دارد. همانطور که برای داود نیز بود. داود نیز احتیاج داشت. اما میگوید، چون خداوند شبان اوست، دیگر محتاج نیست. اما باید ببینیم که منظور داود دقیقا از اینکه میگوید ” محتاج به هیچ چیز نخواهم بود ” چیست؟ مگر انسان میتواند محتاج به هیچ چیز نباشد؟ ببینیم نیازهایی که خدای داود که ” شبان ” او بود برای او مهیا کرده است و خواهد کرد و داود به آن اطمینان و ایمان داشت چه چیزهایی بوده است:

۲-“در مرتعهای سبز مرا میخواباند، نزد آبهای راحت مرا رهبری میکند.”
شما نمیتوانی گلۀ گرسنه را بخوابانی، حتی اگر مرتعهای سبز باشد! گله باید اول آنقدر بخورد تا سیر شود، آنوقت که سیر شد، میتوانی او را بخوابانی. داود گفته بود که خداوند شبان اوست. و داود طوری به ما میگوید که این شبان در واقع او را قبلا سیر کرده است. او به اندازۀ کافی چریده و از مرغزار سیر شده است. اکنون که میخواهد گله را بخواباند، در سیری آنها را میخواباند. من بعنوان چوپان گلۀ خودم، سعی میکردم همیشه گله را به سبزترین جای کوه و دشت ببرم. در این مرغزار سبز گوسفندان به فراوانی میچریدند، سیر میشدند و نهایتا در همین مرغزار سبز آنقدر آنها را نگه میداشتم و آنها که خوب خورده و سیر میشدند، به خواب میرفتند. در کمال سیری. من آنها را در چنین مرغزاری میخواباندم، در میان عطر سبز گیاهان، نوای پرندگان، طعم شیرین گل ها، و آنها به خواب میرفتند، و وقتی چشمان خود را باز میکردند، به چه چیز باز میکردند، دوباره به همین مرغزار سبز با این همه برکت فراوان و خوشی و لذت سرشار.” نزد آبهای راحت مرا رهبری میکند “. سپس پس از اینکه من گله را حسابی سیر میکردم، آنها تشنه میشدند و باید آب میخوردند. من جای آب را، رودخانه ها و چشمه های بزرگ و زلال آب را در میان کوهستانها و دشت به خوبی میدانستم. در ضمن رودخانه های تند و خروشان را نیز میدانستم که کجا جاری میشوند، میدانستم که کدام بخش رودخانه بسیار خروشان است و آنجا آرامش گله را به مختل خواهد کرد و آنها رمیده میشدند و کجای رودخانه بود که بسیار آرام و روان است و گله قادر است تا به آرامی و فراوانی از آن بنوشد، پس من گله را به آن قسمت رهبری میکردم. به بخش آبهای راحت، آبهای آرام. و گله در آرامش بدون هیچ خطری نه از وحشت رودخانه و نه از حیواناتی که در کنار این برکه ها و رودخانه برای شکار کردن گله پنهان بودند. زیرا ” آبهای راحت “، یعنی جایی که من در صلح و آرامش بدون اضطراب و خطر در آرامش خواهیم نوشید و سیر خواهم شد. و من با چشمانی ریزبین و نکته بین، در عین واحد مهربانانه و خشنود‏آمیز اولا مراقب بودند که خطری نه گله را و نه گوسفندی را تهدید نکند و به آنها به اندازۀ کافی وقت میدادم که به فراوانی بنوشند. تا مجددا سیر شوند.

۳- ” جان مرا برمیگرداند؛ و بخاطر نام خود براههای عدالت هدایتم مینماید.” اکنون که خداوند، شبان داود، که او را به فراوانی در مراتع سبز چرانیده است، او را سیر کرده است، به او این اطمینان را داده است که در کنار او و در زیر عصای رهبری او، او به هیچ چیز نیاز ندارد، او را از آب فراوان نوشانیده است و جانش را سیر کرده است، در واقع حیاتی تازه به او داده است. نیازش برآورده شده است. نه در حرف بلکه در عمل. خدا، شبان او، فقط وعده نداده است، بلکه حقیقتا نیاز و احتیاج او را برآورده است؛ از اینرو جان او از تلاطم، و خستگی و تلاش نیاز و برآورده شدن، تقلای خواستن، برگردانده شده است. دیگر به آن فکر نمیکند. در ترجمۀ عصر جدید نوشته است:” جان تازه ایی به من میبخشد.” اکنون که وفاداری خدا را هم خورده ام و هم نوشیده ام و هم حس کرده‏ام، از اینکه این خدا شبان من است، بار دیگر جان کهنه و دردمند من تازه شده است. در این خدا تازه شده است. در این وفاداری خدا در برآورده کردن آنچه که جان تشنه و گرسنۀ من به آن محتاج بود. و من دانستم که حقیقتا وقتی او شبان من است، من به هیچ محتاج نخواهم بود. پس این باور و این اندیشه جان مرا تازه میسازد و از کدورت و شک و تردید برمیگرداند. ” و بخاطر نام خود به راههای عدالت هدایتم مینماید.” این بیت دو بخش دارد: اول اینکه میگوید: ” بخاطر نام خود ” و سپس که میگوید” به راههای عدالت هدایتم مینماید.” دقت کنید که داود از ” نام ” خدا سخن گفته است. او هدایت شدن او به راههای عدالت و در این راه قدم زدن را تلاش خود نمیداند. نیکی خود نمیداند. انجام مراسم مذهبی خود نمیداند. تدبیر و ابتکار خود نمیداند و نه حتی بخاطر رابطۀ او با خدا. او نمیگوید چون خدا شبان من است و من این را میدانم و من او را پرستش میکنم و او خدایی قدوس است و توانا به همه چیز، پس من این دلیل راههای عدالت را پیش گرفته ام و در آن هستم. داود گام زدن خود را در راههای عدالت و نیکی را بخاطر نام خداوند میداند. یعنی آنچه خدا هست. شخصیت و مقام او. ذات او. ماهیت او. تمام آنچه خداست در نام او برای ما مسجل و نمایان شده است. دقت کنید که هر چند در طول کتابمقدس یهوه بارها به نامهای متفاوت خوانده است. اما داود اینجا نام را مفرد استفاده کرده است. یک نام. و آن یهوه است. در این یهوه منشوری از ماهیت و شخصیت یهوه نهفته است که علنا در تاریخ بشریت و تاریخ اسرائیل بارها و بارها خود را آشکار ساخته است. در اول سموئیل از زبان او چنین میخوانیم:” خداوند به خاطر نام با عظمت خود، قوم خود را ترک نمیکند.”( اول سموئیل ۱۲: ۲۲) و در حزقیال میخوانیم:” پس به قوم اسرائیل بگو خداوند متعال چنین میفرماید: ” کاری را که میخواهم بکنم به خاطر شما نیست، بلکه به خاطر نام مقدس خودم است.”( حزقیال نبی ۳۶: ۲۲) مزمورنویس اشاره به ” نام ” خدا نمیکند، مگر قصد نداشته باشد که تمام از عظمت و شکوه و جلال و حکمت و توانمندی سخن نگوید و آن را به خدا ندهد. در ضمن دقت کنید داود نمیگوید “خدا به خاطر نام خود مرا در عدالت میگذارد. مرا از این شرارت نفس و نیاز و تقلا برای قدوس زیستن، شبانه برداشته و مرا در عدالت و نیکی مطلق میگذارد!” خیر. بلکه میگوید ” بخاطر نام خود براههای عدالت هدایتم مینماید.” بخاطر نام قدوس و عظیم و پرفیض خدا، عدالت خدا مهیاست. معلوم است. راه آن هویداست. در شک و تردید نیست.(پولس میگوید که عیسای مسیح حکمت، نیکی مطلق، پاکی و آزادی ماست( اول قرنتیان ۱: ۳۰)) چون راه را مهیا کرده است، بخاطر نام عظیم خود، مرا در این راههایی که معلوم و هویدا میباشد، قرار داده تا در این راهها قدم بزنم. او مرا آورده، رهبری کرده، در این راه قرار داده و به من فرموده است که: در آن قدم بزن و حرکت کن! در عدالت و نیکی مطلق به سمت عدالت و نیکی مطلق با عدالت و نیکی مطلق!

۴- ” چون در وادی سایۀ موت نیز راه روم، از بدی نخواهم ترسید زیرا تو با من هستی؛ عصا و چوبدستی تو مرا تسلی خواهد داد.”
شاید بتوان گفت این آیه یکی از نادر آیات کتابمقدس است که دو راز تاریک و روشن زندگی روحانی را با هم در خود دارد. در این آیه دو حقیقت الهی نهفته است که چه بسا ممکن است به ظرافت و باریکی از زیر چشمان شما بگذرد، از فکر شما سُر بخورد و شما آن را نبینید! در اینجا خوب است به آن کلیساهایی اشاره کنم که دائما از شادی در مسیح، پیروزی در مسیح، شفا در مسیح، آزادی در مسیح، برکت در مسیح برای دنیا روده درازی میکنند این ایه را بعنوان یک پتک سنگینی بر منبرهای آنها وارد کنم تا آن را ویران سازد. نه اینکه تمام آنچه که گفتم را ما در مسیح نداریم و صاحب نیستیم، بلکه باور داریم که ” او شبان ماست.” و ما محتاج به هیچ چیز نیستیم. زیرا در او همه چیز به ما داده شده است. اما آیا تمام زندگی مسیح، پر از گل و بلبل و شادمانی و پیروزی و برکات است؟ وقتی شما این آیه را میخوانید ممکن است حتی چشم شما راز نهفته شده در این آیه را نبیند! داود از سه نکتۀ سیاه و تاریک زندگی روحانی خود سخن گفته است که چه بسا بر او پیش آمده بوده، در آن بوده و یا اینکه در آینده پیش خواهد آمد.
الف- وقتی او میگوید ” چون در وادی سایۀ موت نیز راه روم.” در واقع اعتراف کرده است، که درۀ مرگی وجود دارد که چه بسا همۀ ما روزی در آن قرار خواهیم گرفت و نهایتا روزی در آن خواهیم بود و آن را ملاقات میکنیم. داود اعتراف کرده است که چه بسا این درۀ مرگ چنان سایۀ مخوف و تاریکی بر زندگی ما بیاندازد که تمام آرامش ما را از ما بگیرد. و داود طوری سرائیده است که میداند، یا آماده است و منتظر آن است که روزی در این درۀ مرگ با سایۀ سنگین و مخوف خود در مسیر زندگی راه برود. و این درۀ سایۀ تاریک مرگ، ممکن است دره ایی پر از شرارت باشد. پر از بدی و بی خدایی. کفر و تمامی فساد درون آدمی. و آن میتواند سایۀ تاریک خود را بر جان ما بیاندازد. پس ادامه میدهد:
ب- ” از بدی نخواهم ترسید زیرا تو با من هستی” او اعتراف کرده است که بدی وجود دارد. شرارت هست. فساد هست. ترس از آن نیز هست. وحشت از این شرارت وجود خارجی دارد. اما از آنجایی که میداند خدا، شبان او، با اوست از این بدی و شرارتی که در راه او، در این درۀ تاریک سایۀ موت وجود دارد نخواهد ترسید. زیرا او میداند که شبان او، خداوند او، بخاطر نام خود، از میان این درۀ سایۀ مرگ، او را به راههای عدالت هدایت کرده و خواهد کرد. و در این مسیر، در این سایۀ تاریکی که او گام برمیدارد، مطمئنا او به ارامش و تسلی خداوندش نیاز دارد. او باید بداند که این تسلی و ارامش خداوند، مادامی که در این سایۀ مرگ و از میان تمامی شرارت و بدی راه میرود، را صاحب است. پس میگوید:
پ-” عصا و چوب دستی تو مرا تسلی خواهد داد.” او اعتراف کرده است که در این راه گام زدن در راههای عدالت که خدا ما را بخاطر نام خود هدایت میکند، اضطراب و دلشورگی و آشوب وجود دارد. زندگی طوفانی خواهد شد. حملات نیروهای پلید خواهد بود. ناامیدی از راه خواهد رسید، غم و اندوه و اشک و ماتم و ناله و زاری هست. اما من کافیست تا به عصا و چوبدستی تو نگاه کنم، آن را در دست خود بگیرم، تسلی خواهم یافت. داود میگوید نه تنها حضور خودت، وجود خودت، سایۀ مهربان تو، صدای گرم تو، مرا تسلی میدهد، بلکه کافیست تا به عصا و چوب دستی تو نگاه کنم، و به یاد بیاورم که تو چگونه با این عصا و چوب دستی خود، دشمنانم را در اطراف من تار و مار کردی. آنها را شکست دادی. حیوانات را که برای دریدن من کمین کرده بودند، نابود کردی. عصا و چوب دستی تو یادمان حفاظت و مراقبت کردن تو از من است. و من بیاد میاورم. که چگونه برای حفظ جان من بر بالای سرت آن را افراشتی و آن را به سوی خصم با قوت و غیرت تکان دادی و مرا از نابودی و مرگ حفظ کردی؛ من به این عصا و چوب دستی تو که نگاه میکنم، حتی اگر از درۀ عمیق و تاریک مرگ عبور کنم، حتی اگر شرارت و بدی مرا محاصره کرده باشد، باز ترسی نخواهم داشت. زیرا میدانم که عصای قدرتمند تو، مرا از دهان شیران و گرگان و کفتارها و شغالان موذی نجات خواهد داد.

۵-” سفره ایی برای من به حضور دشمنانم میگسترانی؛ سر مرا به روغن تدهین کرده‏ایی و کاسه ام لبریز شده است.”
تا اینجا با توجه به تفسیر و تشبیهاتی که داود در بارۀ یهوه به ما داده بود، خداوند مانند شبان بود و داود مانند گوسفند. ناگهان آیۀ ۵ و ۶ موقعیت خدا و داود تغییر میکند. در این دو آیه یهوه، تبدیل به میزبان میشود و داود تبدیل به مهمان. همان خدایی که تا ایۀ ۵ شبان داود بود. و تمام آن اعمال را برای داود انجام داده بود، اکنون داود در ایۀ ۶ میگوید که او میزبان است و او را پذیرایی میکند. همان تصویر نزدیک، همان رابطۀ نزدیک، همان تصویر از خدایی که در یک قرابت نزدیک با داود قرار دارد. مجددا دقت کنید به نکته‏ایی که مانند آیۀ ۴ داود به آن اشاره کرده است، اما به نظر میرسد که از دید بسیاری پنهان است. داود اعتراف میکند که او دشمنانی دارد. بله ایمانداران مسیحی شما دشمنان بسیاری در اطراف خودتان دارید. در پی صلح و ایجاد آن باشید، اما رویای دنیای صلح آمیز را هرگز نبینید. دشمنانتان را دوست بدارید و برای آنها دعا کنید، اما در آرزوی آن نباشید که دیگر دشمن نخواهید داشت. گونۀ راست خودتان را پیش ببرید، نه به این امید که کسی بر آن سیلی نخواهد زد. اگر با چوب تر چنان کردند با چوب خشک چه خواهند کرد؟ دشمنان ایمان مسیحی شما، میتوانند فرزندان شما، همسران شما، پدران و مادران و برادران و خواهران و خویشاوندان و همسایگان و هم وطن شما، وطن شما باشند. و داود میگوید، ما این دشمنان را داریم. اما طرف مقابل این حقیقت این است که ما خدا را داریم. خدایی که شبان ماست. و وقتی او را داریم، به رغم دشمنانمان، باز پیروز هستیم و در این دنیا پیروزمند زندگی خواهیم کرد. و داود میگوید این دشمنان بسیار به او نزدیک هستند، و خداوند او، به رغم این دشمنان، نیازهای او را برآورده میکند. از او مراقبت میکند. اگر چه دشمنان داود بسیار هستند، به او نزدیک هستند، و او را طرد کرده و در پی ازار و نابودی او هستند، و داود تنهاست و کسی را ندارد، اما خداوند او، که شبان او نیز میباشد، او را به سفرۀ خود دعوت میکند. و پس از اینکه خداوند، یهوه، داود را به سر سفرۀ خود دعوت میکند و سفره ایی برای او، در برابر دشمنانش میگستراند، داود میگوید” سرم را به روغن تدهین کرده‏ایی”. داود اعتراف کرده است اگر هیچکس او را تایید نکند. اگر هیچکس به او احترام نگذارد. اگر همه در پی نابودی تو باشند. اگر همه خواندگی و برگزیدگی او را رد مسخ کنند، اما خدای او، شبان او، او را با روغن مقدس تدهین کرده است. برگزیده است. او میگوید وقتی وارد این مهمانی میشود، خداوند از او استقبال میکند، سر او را به روغن خوشبو و معطر تدهین میکند، به او احترامی والا میگذارد. در اینجا داود همچنین اشاره کرده است به روزی که سموئیل به رغم اینکه شائول دشمن داود که در پی کشتن او بود، روغن تدهین را بر او ریخت و او را بعنوان پادشاه اسرائیل مسح کرد.( اول سموئیل ۱۶: ۱- ۱۳ ). کارهای خداوند عجیب است نه؟ دشمنان ترا محاصره کرده اند، تو در پی نابودی هستی، اما درست در همین شرایط، خداوند تو از تو پذیرایی میکند. مانند میزبانی سخاوتمند و مهربان.” و کاسه ام را لبریز شده است.” مجددا نکته‏ایی نهان در این اعتراف است. داود اعتراف میکند، کاسه‏اش لبریز نبوده است. خالی بوده است. نیازمند بوده است. محتاج بوده است. اما بر سر همین سفره‏ایی که توسط خدای او برای او گسترده شده است، مهیا شده است، تدارک دیده شده است، بر سر این سفره، جام داود را آنقدر پر میکند، که از آن لبریز میشود! من یادم میاید وقتی همۀ ما دور سفره مینشستیم، مادر من، برای پدرم و برای برادر بزرگ من، بیشتر از همه میریخت، طوری که بعضی وقتها از بشقاب آنها میریخت! نه اینکه مادرم تبعیض قائل میشد، خیر، بلکه به دلیل احترام و مقامی که پدر و برادر بزرگتر من در خانه داشتند، او اینگونه به آنها احترام میگذاشت. و همین کار را با مهمانان نزدیک خودمان که به ما خیلی عزیز بودند، میکرد!این همان تصویر داود در خصوص پذیرایی خدا از او بر سر سفره است. آن هم در حضور دشمنانش. دشمنانی که مرگ و نابودی داود را میخواهند، بدبختی و فلاکت داود را طلب میکنند؛ توسط خود خدا اینگونه دعوت شده، استقبال شده، پذیرایی شده، و عزت و محبت شده است.

۶-” هر آینه نیکویی و رحمت تمام ایام عمرم در پی من خواهد بود، و در خانۀ خداوند ساکن خواهم بود تا ابدالآباد.”
ترجمۀ عصر جدید میگوید:” اطمینان دارم که تمام عمرم به من لطف و محبت خواهی نمود و تا زمانی که زنده هستم، در خانۀ تو ساکن خواهم بود.” در تمام ترجمه های انگلیسی این ایه یک عبارت هم در بخش اول آیه قید شده و هم در بخش دوم که در ترجمۀ عصر جدید درست ترجمه نشده است. در بخش اول در تمامی ترجمه های کتابمقدس زبان انگلیسی عبارت” در پی من خواهد بود ” آمده است، یعنی همانی که در ترجمۀ قدیم آمده است. در واقع مزمور نویس میگوید، این همه محبت و رحمت بیکران خدا، خدایی که شبان اوست و تمامی احتیاجات او را برآورده میکند. در مرتعهای سبز او را میخواباند، نزد آبهای راحت او را رهبری میکند. جانش را تازه میکند، او را به راههای عدالت و راستی رهبری میکند. او را حتی اگر از میان سایۀ مرگ و فساد و تباهی بگذرد، چنان آرامش و تسلی خواهد داد که هرگز هراسی به دل راه نخواهد داد. و سپس همان خدا که مانند میزبانی او را به خوان خود دعوت میکند، به رغم تمام دشمنان کمربستۀ او، او را برمیگزیند، او را مسح میکند، او را شادی و عزت میبخشد و کاسۀ او را از خوشی و پیروزی و سلامتی و برکت پر و لبریز میکند. تمامی این نیکویی و رحمت خداوند تمام آنها، کوتاه مدت و زودگذر نیستند، ابدا! بلکه تا تمام ایام عمر زندگی داود، به دنبال او روان هستند، هر جا که داود برود، در هر شرایطی، در هر موقعیتی، آنها او را مانند سایبان پیروزی و افتخار و سربلندی، به رغم تمامی دردها، رنجها، دشمنان، و تمامی فلاکتها، همواره دنبال میکنند و در پی او هستند، و این با عمر زمینی داود نیز به پایان نمیرسد، زیرا همین خدا، خدایی که شبان اوست، میزبان اوست، نه تنها نیکویی و رحمت خود را تا پایان عمر داود در پی او خواهد داشت. سپس در بخش دوم آیه، در ترجمۀ قدیم و تمامی ترجمه های انگلیسی اینگونه قید شده است که:” در خانۀ خداوند ساکن خواهم بود تا ابدلاباد.” اما ترجمۀ عصر جدید میگوید:” و تا زمانی که زنده هستم، در خانۀ تو ساکن خواهم بود.” در واقع ترجمۀ واقعی و درست همان ترجمۀ قدیم است. یعنی اینگونه که نه تنها زمانی که زنده هستم، امروز، بلکه حتی چون بمیرم، و بعد از اینکه زندگی من تمام شود، باز ” در خانۀ خداوند ساکن خواهم بود.” من امروز در تمامی برکات خداوندم ساکن هستم. در مراقبت او، در فیض او، در رحمت او، در عدالت او، در صلح و آرامش او، گویی من در خانۀ او ساکن هستم. اما این سکونت من در خانۀ خداوند، با مرگ من به پایان نمیرسد، بلکه چون نیز بمیرم، باز در خانۀ خداوند ” ساکن خواهم بود.” تا کی؟ ” تا ابدالآباد.” اینجا با برکات زودگذر، با صلحی که بعد از اشکها میامد، با ارامشی که پس از دردها میامد، با قراری که پس از شبهای بیقراری و بیخوابی میامد، من در این دنیا باز گویی در خانۀ خداوند ساکن بودم، خدایی که ” شبان من است.”، خدایی که میزبان من است. اما این فیض و محبت خدا فقط در این جسم و در این دنیا به پایان نمیرسد! اگر چشمانم را ببندم، بدن جلال یافته را بازیابم. در جلال او شریک شوم. در صلح ازلی و پایدار. در جایی که دیگر نه اشکی خواهد بود و نه ماتم و نه آه و نه دردی. نه فراقی و نه ناله ایی. آری آنجا خانۀ ابدی من است. آری من در این خانه ساکن خواهم شد. من در این خانه نه موقتا و نه فقط در این عمر کوتاه بلکه برای ازل ساکن خواهم شد…هللویاه! جلال و عظمت به نام خجسته و مبارک او باد! جلال بر تو یهوه، خدای خداوند ما عیسای مسیح!

پایان سخن
دوست عزیز! ایا شما این خدای داود را میشناسید؟ امید من این است در این مزمور از زبان داود با او آشنا شده باشید. او فقط خدای داود نبود و نیست. او خدای تو نیز میباشد. اگر امروز او را در قلب خودت نداری، بهترین زمان است که او را نزد خود بخوانی و او را به قلب خودت دعوت کنی. تا او آمده شبان تو شود، میزبان مهربان تو، پادشاه تو و خداوند و نجات دهندۀ تو. شاید بپرسی چگونه میتوانم ایمان بیاورم؟ از تو میخواهم که قلبت را به این حقیقت باز کنی که تو نیز مانند داود به چنین خدای مهربان و پرفیض نیاز داری. و این خدا راه خود را برای تو آشکار و مهیا کرده است. کافیست تا قلبت را بر او بگشایی و به او اعتراف کنی و بگویی:” خداوندا من گناهکارم، ایمان دارم که عیسای مسیح برای گناهان من، بر بالای صلیب مرد. دفن شد و روز سوم قیام کرد و امروز زنده است. و اکنون او را به قلب و جان خودم دعوت میکنم.” دوست عزیز با این دعای ساده، تو خدای داود را به قلب خودت خوانده ایی. همین خدایی که داود در مزمور ۲۳ اینگونه ملموس و نزدیک از او سخن گفته است. با این اعتراف و با این ایمان تازه و با دریافت روح مقدس خدا در قلبت، امروز میتوانی مانند داود با ایمان و قوت بسرایی که:” خداوند شبان من است؛ محتاج به هیچ چیز نخواهم بود…”

]]>